Schaaklinks

De Oud Zuylen Tamtam
van-ee.nl/oudzuylen
Ronald Gouma
Jan Wiggerman
Henk Overmeer

The Week in Chess
ChessBase
New In Chess
Chess Informant
Chessgate
Chesscafe

SGS
KNSB
FIDE

Actueel

Schakers
Vishy Anand
Alexander Baburin
Alexei Dreev
Anatoly Karpov
Garry Kasparov
Alexandra Kosteniuk
Vladimir Kramnik
Alexander Morozevich
Judit Polgar
Zsuzsa Polgar
Ruslan Ponomariov
Lev Psakhis
Teimour Radjabov
Peter Svidler
Sergey Tiviakov

Welkom in
De Schaakfabriek

Jan Willem Lubbers
3 april 2002

dedicated to
”my beautiful demon”

"It is the aim of the modern school not to treat every position according to one general law, but according tot the principle inherent in the position." Richard Réti

Sebastiaan

27.2.2002. Oud Zuylen 3, 6e ronde tegen De Rode Loper 2. Weer een partij waar ik niet echt aan te pas kwam. Alhoewel ik mijn variant van het Middengambiet op het bord kreeg, kreeg ik ditmaal niet een goede stelling met deze opening. In plaats van rustig de ontwikkeling af te maken bestreed ik spoken. Een en ander koste me twee pionnen en uiteindelijk de partij.

5.2.2002. Oud Zuylen 3, 5e ronde tegen Woerden 1. Een slechte partij van mij. Soms moet ik meer kijken dan denken! Het leek wel alsof ik het zwart naar de zin wilde maken. De derde nul op rij na een zo succesvolle start van het seizoen.

29.1.2002. 17e ronde interne competitie tegen Rob van de Walle. Ondanks mijn verlies van Hacquebord een paar dagen eerder, had ik toch moet geput uit die partij. Tegen Rob had ik wit en ik zag dat als een voordeel. Ik speelde de Hongaarse variant opnieuw, maar ditmaal met 7.c4 en de partij werd mede daardoor een stuk boeiender dan in IJsselstein. Opnieuw was ik op beslissende momenten onzeker en koos ik voor de verkeerde zetten. Rob had geen moeite met het gewonnen eindspel.

25.1.2002. SGS-bekerkampioenschappen: Moira-Domtoren vs Oud Zuylen. Schaakclub Moira had zwaar geschut ingezet voor deze wedstrijd. Mijn tegenstander Hacquebord zou zeker geen gemakkelijke tegenstander zijn. Ik kreeg zowaar een soort Robatsch op het bord, maar herinnerde mij niet alle finesses. Ik had zeker mogelijkheden, maar bezweek uiteindelijk onder de niet aflatende druk van mijn tegenstander. Toch mag ik niet ontevreden zijn. Ondanks een paar domme zetten, hield ik het hoofd koel en had remisekansen.

17.1.2002. Met Oud Zuylen 3 naar IJsselstein. De vierde ronde van de bondscompetitie. Ronde twee en drie kon ik helaas niet meedoen. Aan IJsselstein kleefden slechte herinneringen. Het werd een rustige partij, eigenlijk ben ik geen moment in gevaar geweest. De Hongaarse variant kwam op het bord en ditmaal speelde ik 7.Pc3 waar ik meestal het scherpere 7.c4 speel.

13.1.2002. Alweer de laatste ronde van het Corus Toernooi. De partijen hadden te wensen overgelaten. Ik stond deze dag op met hoofdpijn en deze hoofdpijn zou ook niet meer weggaan. Gelukkig verzachtte de aspirine en duurde de partij niet lang. De Duitser U. Rössler had de voorgaande ronden niet indrukwekkend schaak geleverd. Bovendien maakte ik bij winst zelfs nog kans op de tweede plaats en dus een prijsje (€10).
Rössler speelde Frans, een opening waarbij ik probeer zo snel mogelijk de gebaande paden te verlaten. Voorheen deed ik dat met 2.b3, maar onlangs had ik mij verdiept in 2.De2 de Chigorin-variant. Na het antwoord 2... b6 moest ik op eigen kracht spelen. Ik probeerde helder en rustig te spelen. Op zet 21 blunderde mijn tegenstander en nadat hij in de gaten had dat hij toren ging verliezen gaf hij meteen op. Tsja, daarvoor kom je dan helemaal uit Utrecht. Wel de tweede prijs dus. Het voordeel was dat ik nu de grootmeesterpartijen kon gaan volgen.

12.1.2002. De tweede ronde van het Corus Toernooi moest ik weer met zwart. A. de Leeuw was de witspeler. Na mijn twijfelachtige spel van de vorige dag, besloot ik Pirc te spelen. Pirc is zo'n opening die ik mijn hele schaakleven al speel, bij wijze van spreken. En toch speelde ik het aanvankelijk ook weer niet, al kwam het er wel van. De Leeuw merkte achteraf op: "als iemand Pirc tegen mij speelt, ga ik altijd pielen". Dat heb ik geweten en ik pielde lekker mee. Na drie uur stonden alle stukken nog op het bord, zodat ik de neiging kreeg mijn tegenstander erop te attenderen dat men ook mag slaan bij het schaken. We pielden dat het een lust was, al voelde ik wel dat de trend niet in mijn voordeel was. Ik kon niet de juiste manier vinden om de boel open te breken en weer speelde ik veel te langzaam. Gelukkig kon mijn tegenstander ook niet het juiste plan vinden (ik zou het wel geweten hebben). Toen de gordijnen opengetrokken waren, kregen mijn stukken de kans om in actie te komen. Mijn veertigste zet moest ik snel zetten. Thuis kwam ik bij het invoeren van de partij in Chessbase erachter dat ik het winnende 40... Dxg4! gemist heb. Voel me daar knap beroerd over. Ik had kunnen winnen ipv dodelijk vermoeid in te stemmen met een plusremise!
Helaas heb ik door mijn eigen partij weinig meegekregen van de grootmeesters die vandaag begonnen zijn met hun toernooi.
Daan won aan het andere bord van ons viertal. Opnieuw gemakkelijk en verdiend.

11.1.2002. Geweldig om weer eens met het Corus Toernooi mee te doen! De eerste dag was erg vermoeiend. Eerst een gewone werkdag en dan per openbaar vervoer je weg zoeken naar Wijk aan Zee. Je merkt gauw genoeg dat je in de buurt komt. Op een gegeven ogenblik hoor je vanzelf mensen in de trein praten over allerlei cijfers en letters. Vol vuur wordt er over openingenesoterica gesproken, dat niet-schakers in de buurt wel vreemd moeten opkijken. Bij de bushalte in Beverwijk natuurlijk de karakteristieke jongens met linnen tasjes, zeer aandoenlijk.
Aankomen in Wijk aan Zee is al een beetje thuis komen. De inschrijving verliep vlot. Even je plaats zoeken, de catering inspecteren, het toilet gebruiken en wachten totdat je dan eindelijk mag beginnen. Bij de opening werd medegedeeld dat het Toernooi ook de komende drie jaar nog zal plaatsvinden en dat is zeer goed nieuws!
Mijn eerste partij speelde ik met zwart tegen een jonge knul, Daan in 't Veld. Geen idee hoe oud hij is, maar de twintig zal hij nog wel niet gepasseerd zijn. Oppassen dus. Ik had vooraf nog niet nagedacht wat op ik zou openen tegen 1.e4. Ik koos voor een eigenaardig Siciliaanse zettenvolgorde, die tot een Draken variant leidde. Ik was er duidelijk niet bij met mijn gedachten, teveel afgeleid door al die mensen die daar rondliepen. De Draak had ik ooit één keer gespeeld tegen Walter Eerdmans en werd toen genadeloos van het bord gemept. Ik probeerde er nu maar het beste van te maken. Wit speelde vroeg g4 en na h5 gxh5 Pxh5 leek het eerste gevaar geweken. Zelf kwam ik met een vreemde kronkel om op de damevleugel een veel te trage actie te beginnen met Db8 en b5. Wit - die overigens keurig al zijn stukken op goede plekken had gezet - wachtte niet af. Met 15.Pc4 maakte ik een denkfout: ik meende na 15... Dg5 Lf6 te kunnen spelen, wat natuurlijk onzin is. Mijn jonge tegenstander beet zich vast in zijn voordeel. Even hoopte ik trend te kunnen keren, maar na een paar mooie krachtzetten met het paard (23.Pf4 en 24.Pxd5) waren er voor mij geen goede zetten meer te verzinnen.

9.1.2002. Een nieuw kalenderjaar is begonnen. Na een lange onderbreking vond ik eindelijk weer de tijd om op mijn schaakclub Oud Zuylen te spelen. Sinds oktober had ik daar niet meer voor de interne competitie gespeeld. Ik moest aantreden tegen Lex Plum. Deze partij gold ook meteen voor de bekercompetitie.
Lex is voor mij een lastige tegenstander. Ik krijg nooit grip op zijn spel. Misschien komt het omdat het op openingengebied analfabeet is, misschien omdat Lex zetten doet die alleen hij begrijpt. De laatste partij die wij gespeeld hadden dateerde alweer van 2 seizoenen terug en toen won ik vanuit de opening in 18 zetten.
Zo eenvoudig ging het ditmaal niet. Het werd een partij met veel fouten. Ik probeerde in de opening meteen open spel te krijgen. 8.Pb4 was misschien wat voorbarig. Na mijn lange rochade kreeg Lex kansen op de damevleugel, maar hij liet na om daar gebruik van te maken. Positioneel kreeg ik voordeel (een veel betere loper, tegen een zeer zwak paard). Ik ontketende een aanval op zijn koning. Lex gebruikte heel weinig tijd en leek tevreden met remise. Ik gebruikte veel tijd en wilde winnen ipv loten. Mijn aanval was succesvol al had ik wel een blunder van Lex nodig om in mijn laatste minuten van de uitvluggerfase de partij te beeindigen. Geen bijzonder mooie partij, maar voor mij wel een belangrijke partij omdat ik het mentaal tot het laatste heb volgehouden.

Seizoen 2001/2002
interne competitie
Oud Zuylen 3

Archief
Corus Toernooi 2002 simultaan clubkampioen 2001
Zuylen Toernooi 2001
Corus Toernooi 2000
Interne competitie 1994/1995

Schaken en Muziek
John Greschak
Bohuslav Martinu

Teksten over schaken
Woensdagochtendkater