Fara á forsíðu
Sími: 515 9000 Netfang:landsvirkjun@lv.is
Raforkuframleiðsla
     Aflstöðvar
Bjarnarflag
Blöndustöð
Búrfellsstöð
Hrauneyjafosstöð
Kröflustöð
Laxárstöðvar
Sigöldustöð
Sogsstöðvar
Straumsvík
Sultartangastöð
Vatnsfellsstöð
     Veitur og miðlanir
Viðskiptavinir
Útboð og innkaup
Umhverfismál
Framkvæmdir
Um Landsvirkjun
Fræðsluvefur
Heimsóknir í virkjanir

 Tengdar greinar
Tæknilegar upplýsingar
Ljósafossstöð
Írafossstöð
Saga stövanna við Sogið
Endurbætur á Sogsstöðvum
Yfirlitsmynd yfir Sogsstöðvar

 Áhugavert á vefnum

 Steingrímsstöð
Miðvikudagur 25. september 2002 Prenta textann

Stöðin ber nafn Steingríms Jónssonar rafmagnsstjóra Reykjavíkur og rekstur hennar hófst árið 1959.

Í stöðinni er virkjað fall Efra-Sogsins úr Þingvallavatni í Úlfljótsvatn. Efra-Sog fellur um gljúfur sem gengur úr Þingvallavatni í hálfhring austur fyrir hæðarhrygg sem skilur Þingvallavatn frá Úlfljótsvatni og nefnist Dráttarhlíð. Miðlunarstífla var gerð við útrennsli Þingvallavatns. Aðrennslisgöng liggja þar úr vatninu í gegnum Dráttarhlíð yfir í opna jöfnunarþró ofan við stöðvarhúsið. Frá þrónni liggja fallpípur að hverflunum sem eru tveir. Vélarnar eru 13,5 MW hvor og fallhæðin 20,5 m.



English Veftré Fyrirspurn
Leit
Fróðleikur
Nýtast vatnsorkuver betur til raforkuframleiðslu en gufuaflsvirkjanir?
Jarðhitavirkjanir hafa jafnari rekstrartíma yfir árið. Vatnsaflsvirkjanir hafa hins vegar miklu styttri viðbragðstíma til að auka eða minnka álag í raforkukerfinu. Það virkar því afar vel að reka jarðgufuvirkjanir og vatnsaflsvirkjanir saman í raforkukerfi þar sem jarðgufuvirkjanir sjá kerfinu fyrir grunnafli en vatnsaflið annast álagstýringu og geta annað toppum í álaginu yfir daginn.