Nederlands > NIEUWS > Nederland > Sport

Olympische Spelen 1956: Jaap Rijks

Door Floris van Hoorn

09-05-2008

Zestig jaar geleden, na de Tweede Wereldoorlog, pakten de sporters de draad weer op. In Londen werden de eerste Olympische Spelen gehouden sinds 1936. Vijftien edities later is Peking aan de beurt en is het 2008. De wereld is veranderd en ook de Spelen zijn niet meer hetzelfde. Iedere week kijken we met een Nederlandse deelnemer terug op zijn of haar Olympische Spelen. Deze week: 1956.

jaap_rijks
Jaap Rijks: 'de reglementen zijn vaak heel
ingewikkeld om na te volgen'
Foto: Floris van Hoorn/RNW
Het was voor de Nederlandse sporters een frustrerend jaar. Nederland besloot om de Olympische Spelen in Melbourne te boycotten. Aanleiding was de inval van de Sovjet-Unie in Hongarije. Vijftig jaar later bood Erica Terpstra namens NOC*NSF haar excuses aan de gedupeerde sporters aan.
Het evenement zou in het najaar plaatsvinden, maar de ruiteronderdelen hadden al eerder plaatsgevonden.
Vanwege de quarantaine-bepalingen in Australië werden die in Stockholm gehouden. In juni kwam Alexei Pantchoulidzew uit op het onderdeel dressuur, en daarmee was hij de enige Nederlandse deelnemer aan de Olympische spelen van 1956.


Voor niets

In eerste instantie was het ook de bedoeling dat er springruiters in de Zweedse hoofdstad zouden aantreden. Jaap Rijks was door het NOC en de Hippische Bond geselecteerd om de eer van Oranje hoog te houden, zoals hij acht jaar daarvoor ook in Londen had gedaan. In zowel het individuele springtoernooi als in de teamwedstrijd kwam hij toen niet in de eindrangschikking terecht, in Stockholm kwam hij helemaal niet in actie. Hij woonde in Zuid-Afrika en was voor de Spelen naar zijn geboorteland overgekomen. Maar toen bleken er geen geschikte paarden aanwezig te zijn. Master, het paard waarmee hij in Londen had gereden, was aan iemand anders toegewezen. Dus gingen de Olympische Spelen aan Rijks voorbij en was zijn reis naar Nederland voor niets geweest.

Alexei Pantchoulidzew

pantchoulidzew
Alexei Pan-
tchoulidzew
De eer van ons land werd daarom verdedigd door Alexei Pantchoulidzew, een 68-jarige Wit-Rus die zou hebben gediend in het tsaristische leger. De ruiter was vooral bekend als levensgezel van Prinses Armgard, de moeder van Prins Bernhard. Jaap Rijks kende hem goed en werd ook uitgenodigd om op Huis Warmelo te dineren met Prinses Armgard. Net als de anderen die met Pantchoulidzew te maken hadden wist Rijks zijn kennis van paarden goed te waarderen. "Hij wist veel paarden op te zoeken, ook voor Prins Bernhard," vertelt Rijks in zijn werkkamer. "Het waren niet altijd de goede types die hij voor de Prins uitzocht, maar het waren wel goede paarden. Hij had een goede invloed op diegenen die onder hem trainden."

Master
De 88-jarige Jaap Rijks praat over zijn herinneringen in zijn werkkamer, een ruimte die duidelijk de sporen draagt van een sportieve carrière. Een grote prijzenkast is de blikvanger met daarin ook twee badges die verwijzen naar andere Olympische Spelen. In 1984 en 1988 was Rijks als jurylid aanwezig bij de springwedstrijden in Los Angeles en Seoul. Een eervolle taak, maar ook een taak die eisen stelt: "Je moet natuurlijk ervaring hebben en overwicht op de ruiters om de juiste dingen te doen. Het lijkt vaak eenvoudiger dan het is, de reglementen zijn soms heel ingewikkeld om na te volgen."
Een van de mooiste trofeeën hangt links naast de prijzenkast, een schilderij van Master. Het is het ruin waarmee Rijks in 1948 in Londen zijn enige Olympische Spelen beleefde als actief ruiter. Een avontuur dat eigenlijk acht jaar later had moeten worden herhaald.

Trefwoorden: alexei pantchoulidzew, jaap rijks, olympische spelen

Geef uw reactie



Naam
E-mail
Verberg mijn e-mailadres
Toon mijn e-mailadres bij mijn bericht
URL
Woonplaats
Land
Commentaar
  Type de tekens uit het plaatje over in onderstaand veld. Dit ter voorkoming van SPAM-berichten.
 
Stuur een kopie van dit bericht naar mijn eigen e-mailadres