Poznate ličnosti cincarskog porekla

na Balkanu

 

 

 

 

 

 

 

     

                                          

                                                                   Pitu Guli -

Pitu Guli, (1865, Kruevo (dananja Makedonija) - 1903, Mečkin kamen kod Krueva) je bio revolucionar u otomanskoj Makedoniji, Cincarin. Bio je lokalni vođa organizacije koja se  naziva Unutranja makedonska revolucionarna organizacija (VMRO). Najveći cincarski junak! Rođen je u cincarskoj porodici. Ispoljio je nezavisnu i pobunjeničku prirodu rano u ivotu. Gulijeva porodica je bila siromana, pa se preselila u Sofiju, kada je Pitu Guli imao 17 godina. 1885, Pitu Guli se vratio u Makedoniju, i osnovao pobunjenički odred i pridruio se drugim elementima revolucionarnog pokreta protiv otomanske vlasti u regionu. Po povratku iz Bugarske, Pitu je osuđen na osam godina zatvora, od kojih je sedam proveo u zatvoru u Trabzonu. 1895, se opet vratio u Kruevo, i postao je član BMORK/TMORO. Od ovog vremena je postao potpuno posvećen revolucionarnim aktivnostima u Makedoniji. 1902, Pitu je ponovo otputovao u Bugarsku, gde se upoznao sa Tomom Davidovim. Po povratku u Makedoniju je ranjen na granici, i morao je da se vrati u Bugarsku. Marta 1903, je kao komandir revolucionarnog odreda preao bugarsko-makedonsku granicu, i zaputio se u Kruevo. Od aprila do avgusta 1903. je trenirao i pripremao svoje ljudstvo za dolazeći Ilindansko-preobraenjski ustanak.

Pitu Guli je ostao zapamćen u Makedoniji i Bugarskoj, po hrabroj borbi kod Mečkinog Kamena, kod Krueva, tokom Ilindansko-preobraenjskog ustanka. Takođe je slavljen u pesmama irom krajeva u kojima je poznat. Pitu Guli se spominje i u dravnoj himni Makedonije: Данес над Македонија.

 

 

                          

 

 

                                                                

 

 

                         Rhigas Feraios          (Riga od Fere)

 

Rani ivot

Rođen je u bogatoj  cincarskoj  porodici u Velestinu u Tesaliji, blizu antičke Fere. Nakon kolovanja postao je učitelj u naselju Kisos . Kada je imao dvadeset godina ubio je jednog značajnog Turčina, pa je pobegao na planine Olimp, gde se pridruuje jednoj skupini vojnika pod vodstvom Spire Zere.Kasnije se pridruuje monasima na Atosu. Primio ga je Kosma stareina manastira Vatopeda. Zatim je otiao u Konstantinopolj, gde je bio sekretar fanariota Aleksandra Ipsilantija. U Bukuretu se vratio u kolu, naučio je nekoliko jezika i postao je slubenik vlakog kneza Nikolasa Mavrogenasa. Kada je izbio Prvi rusko-turski rat 1787-1792 bio je zaduen za inspekciju vojske u Krajovi.Tu je postao blizak prijatelj otomanskog oficira Osmana Pazvanoglua. Upoznao se i sa pobunjeničkim paom od Vidina, koga je spasao od Mavrogenasove osvete. Čuo je u to doba za Francusku revoluciju, pa je počeo verovati da je neto slično moguće na Balkanu. Verovao je da je moguće samoopredeljenje pravoslavnog stanovnitva unutar Otomanskog carstva. Riga od Fere se sastajao sa grčkim episkopima i pobunjeničkim vođama traeći podrku za ustanak.Nakon smrti Mavrogenesa Riga od Fere se vratio u Bukuret i jedno vreme je radio kao prevodilac pri francuskom konzulatu. U to vreme napisao je čuvenu grčku verziju Marseljeze, himne francuskih revolucionara. Ta verzija je poznata preko Bajronovog citiranja sinovi Grka, ustanite.

Oko 1793. Riga od Fere je otiao u Beč. Cilj mu je bio da trai od Napoleona pomoć i podrku. U Beču je ivelo dosta Grka, pa je tu uređivao grčke novine Efemeris. Napravio je i tampao je mapu Velike Grčke, koja bi obuhvatala i Konstantinopolj. tampao je pamflete uzimajući u obzir ideje Francuske Revolucije. Bili su to Deklaracija o pravima čoveka i građanina, Novi politički ustav, Stanovnici Rumelije, Mala Azija, Egejska Ostrva i Kneevine Vlaka i Moldavija. Te pamflete je nameravao da deli da bi potakao optebalkanski ustanak protiv Otomanskog carstva. tampao je i mnoge grčke prevode stranih dela. Svoje pesme je sakupio u jednom rukopisu, a tampane su posle njegove smrti 1814.

Započeo je dopisivanje sa Napoleonom. Poslao mu je tabakeru napravljenu od lovorovog korena iz Apolonovog hrama. Nastojao je da vidi slavnog generala u Veneciji. Dok je putovao prema Veneciji izdao ga je jedan grčki trgovac. U Trstu su ga uhapsile austrijske vlasti, koje su bile saveznik Otomanskog carstva, a bile su zabrinute zbog ideja Francuske revolucije. Austrija ga je predala turskom upravniku Beograda. U Beogradu su ga zatočili i mučili. Odmah po hapenju pokuao je da se ubije.

Od Beograda su ga nameravali poslati da mu sultan u Konstantinopolju odredi kaznu. Međutim zadavili su njega i pet njegovih saradnika u kuli Neboja u Beogradu. Bojali su se da će Rigin prijatelj Osman Pazvanoglu osloboditi Rigu od Fere. Tela su im bacili u Dunav. Rigine poslednje reči su bile:

 Ja sam posejao bogato seme. Dolazi čas kada će moja zemlja brati slavno voće

Riga od Fere je pisao modernim grčkim i svojim pesmama je izazvao revolucionarni ar u Grčkoj.Pisao je o okrutnom turskom sistemu danka u krvi, o sistematskom tlačenju, o zabrani učenja grčke istorije i jezika, o konfiskaciji crkvi i pretvaranju u damije. Riga je napisao mnogo knjiga i pesama o grčkoj istoriji i postale su jako popularne. Jedna od najčuvenijih je Turio u kojoj je napisao:

 Bolje je iveti jedan sat kao slobodan, nego četrdeset godina biti rob.

Riga od Fere je pored ostalog napisao i "Manifestul revolutsionar" i  " Proclamatsia revolutsionara" na cincarskom jeziku.

 

 

 

 

                      

                      

                                                                          Jovan Sterija Popović (1806 - 1856), po ocu Steriji Cincarin. Prvi i najveći srpski komediograf 19. veka.Jovan Sterija Popović (ili Jovan Popović Sterijin) je rođen u Vrcu 1806., u trgovačkoj porodici. Osnovnu i srednju kolu učio je u Vrcu, Temivaru i Peti, a prava u Kemaroku. Jedno vreme je bio privatni nastavnik i advokat u rodnom mestu dok nije pozvan da dođe u Kragujevac da bude profesor na Liceju. Postaje načelnik Ministarstva prosvete (od 1842), i na tom poloaju, u toku osam godina, on je glavni organizator srpske srednjokolske nastave i jedan od osnivača Učenog srpskog drutva. Pokrenuo je inicijativu za osnivanje Akademije nauka, Narodne biblioteke i Narodnog muzeja.

Nezaboravan lik je " Kir Janja" u istoimenoj drami u kojoj Popović odslikava cincarskog trgovca 19. veka. Od tada valjda potiče stereotip o Cincarima tvrdicama. Svako ko imalo poznaje Grke, zna da se ovde ne radi o jednom Grku, već o Cincarinu.

 

 

 

 

 

 

 

 

                                         Branislav Nuić (Alkibijad Nua 1864 - 1938),

po ocu, Georgijesu Nua, cincarskog porekla, knjievnik, dramatičar, pripovedač, putopisac, diplomirani pravnik. Najveći srpski komediograf posle Sterije. Prvi načelnik oslobodjenog Bitolja. Organizator pozorita i upravnik u oslobodjenom Skoplju 1913. godine.

 

 

 

George Murnu, rođen 1. januara 1868. u malom selu Brazi u egejskoj Makedoniji. Odrastao je u oblinoj Veriji, poznatom cincarskom gradu, okruenim mnogim cincarskim selima. Veliki pesnik je pohađao osnovnu kolu u Veriji, zatim poznatu rumunsku gimnaziju u Bitolju. Studirao je istoriju i arheologiju ali je, s obzirom da je izvrsno poznavao nekoliko jezika, bio i odličan prevodilac i pesnik. Njegovi prevodi Homera, Sofokla i Eila  sa starogrčkog su nenadmaeni.  Akademska zvanja je stekao na univerzitetu u Bukuretu, Budimpeti i Minhenu.

On je napisao nekoliko ozbiljnih radova o istoriji Cincara poput Vlahia Mare, Aromanii in Primejdie ... .

Dor di Vruta

Nji-adunai tu xeane
Bair di mirdzeane,
Jarlu-nji dit cinushă,
Shi-ali pirushani
Feciu ună ghiurdani,
Stolismă di gushă.

Ună căti ună
Măna mea nji-adună
Steale după steale,
Hrisusite beale,
Tra s-lji-adar curună
S-u-ncurun cu eali,
Malmă tsi-asună
Tu cntărili a meali.

Tra si-nji vindic ponlu
Măyipsit di lună
Disvălii dit sprună
Foc di pirpirună
Shi-lji tsăsui zăvonlu,
Dorlu-nji tse ca yionlu
Noaptea dipriună
Suskiră sum lună.           ( Cantitsi shi poezii armaneashti )
 

Murnu je osim toga napisao zbirku pesama na cincarskom jeziku Bair di cantic Armanesc ( ogrlica cincarskih pesama).

 

 

 

 

                                             

 

                                                                              

 

 

                                                            Janaki i Milton Manaki,

Braća Janaki ( Avdela 1878. - Solun 1954.) i Milton (Avdela 1882. - Bitolj 1964.) Manaki su poznati kao pioniri filma i fotografije u turskom delu Balkana.

Rođeni su u cincarskoj porodici u grevenskom selu Avdela, u dananoj Grčkoj. Porodica je bila ekonomsko jaka, to je razlog u velikoj količini stoke, koju je porodica Manaki posedovala (ovce). Sa vremenom počeli su se baviti i  finansijskim poslovima - davanjem kredita, uz dobre kamate. To je Manakijima donelo jo veće blagostanje.

Prvi atelje brača Manaki imali su u grčkom gradu Janina (Ioannina) od 1884. do 1904., te iste godinu su posetili Bitolj, gde su na irok sokaku kupili neki dućan, koji su adaptirali u fotografski atelje. 1905. sele se u Bitolj gde su otvorili svoj atelje pod nazivom Atelje za umetničku fotografiju. Te godine u Londonu Milton je nabavio kameru tipa Bioscope. Milton je slikao dosta poznatih ljudi (Sultana, srpskog kralja) prilikom njihove posete Bitolju. Braća Manaki bili su zvanični fotografi srpskog, rumunskog i turskog dvora.

 

 

 

 

 

 

                                                                                    Tako Načić,

rođen 1934 u Kruevcu, umro marta 1993 u Beogradu. Po nacionalnosti je Cincarin. Samom svojom pojavom izazivao je smeh kod publike. Igrao je u vie filmova:

Bokseri idu u raj
Ko to tamo peva
Majstor i Margarita
Ali svakako ostaje upamćen kao Pera Mitić, prodavac karanfila u filmu Davitelj protiv davitelja. Snimio je ukupno 26 filmova.
 

 

 

 

 

                                                                                     Nikola Paić,

veliki srpski dravnik Nikola Paić bio je poreklom iz poznate cincarske porodice Pasku. Preci su mu bili Cincari iz sela Rogačeva u blizini Tetova.

 

                                                         Cincar Janko Popović,

rodjen 1779. godine u Ohridu, umro 1834 u Ćupriji, ukopan u manastiru Ravanica. Bio je trgovac, a zatim ustanički vojvoda. Istakao se pri zauzimanju Beograda. Jedna ulica u Beogradu nosi njegovo ime. Bez svake sumnje je Cincarin. Otac je rodom iz Donje Belice. Ovo naselje je pored Gornje Belice u to vreme bilo skoro čisto cincarsko naselje. Potpuno je uobicajno da su oni Cincari koji su menjali svoja prezimena uzimali dodatak Cincar da bi ukazali na svoje poreklo. Mnogi Popovići su cincarskog porekla.

 

 

                                                          Naum Krnar -  Moskopoljac,

rodjen 1780. u Moskopolju, bliski saradnik i pomoćnik Karadjordja. Rođen je u Moskopolju, oko 1780. godine. Po etničkoj pripadnosti je bio Cincarin. Poreklom je iz imućne trgovačke porodice u Moskopolju. U mladosti je stekao solidno obrazovanje. Govorio je vie jezika. Prvi put se oenio 1800 u Moskopolju. Sa enom Marijom imao je sina Petraćija. Posle enidbe otiao je u Beograd, gde je ostao. U Beogradu je stekao bogatstvo. Na Dorćolu je imao kuću. On se neto zamerio Turcima tako da u Moskopolje nije mogao vie da se vrati. Pripadao je Heteriji, organizaciji za oslobođenje Grka i ostalih balkanskih hrićana na Balkanu, a čiji je jedan od istaknutih vođa bio i Riga od Fere. Nauma Krnara i njegovu ulogu u ustaničkom pokretu srpska istoriografija je, naizgled, sistematski zanemarivala. Najčeće se pominje kao Karađorđev momak, ili pisar, u najboljem slučaju. Činjenice, međutim, govore da je njegova uloga bila mnogo značajnija. Verovatno je, kao poverenik Heterije, na Karađorđa vrio odlučujući politički uticaj i bio mu politički i diplomatski savetnik. O vanosti koju mu je turska vlast pridavala svedoči i činjenica da je i njegova glava, kao i Karađorđeva, putovala za Carigrad.

 

 

                                                                       Toma i Filota Fila,

File potiču sa Krfa. Početkom 18. veka prelaze u Janinu. Početkom 19.veka, za vreme Ali Pae, koji je pljačkao i proganjao cincarski narod, Filotini preci su pobegli na sever, u Bitolj. Po nacionalnosti su Cincari. Filota je bio odličan advokat. Branio je optuene za krvne delikte. Bio je veliki protivnik smrtne kazne.

 

 

 

 

                                                                                    

 

                                                                

 

                                              Aleksandar Cincar - Marković,

                    CINCAR-MARKOVIC, Aleksandar, diplomata. Rodjen u Beogradu 1889, umro 1952. Gimnaziju zavrsio u Beogradu. Diplomirao na Pravnom fakultetu (1911). Slusalac na pravnim fakultetima u Frajburgu i Berlinu. Doktorirao u Francuskoj. Sekretar u Ministarstvu inostranih dela od kraja 1918. Na Konferenciji mira u Parizu clan Sekretarijata delegacije Kraljevine SHS, sekretar Nikole Pasica. Konzul Kraljevine SHS u Zadru od juna 1921. Konzul u Trstu od jula 1921. Prvi sekretar, potom savetnik poslanstva u Tirani od jula 1923. do maja 1925. Sef Balkanskog odseka u Ministarstvu inostranih dela 1925-1926. Otpravnik poslova u Budimpesti od juna 1926. Savetnik poslanstva u Parizu od jeseni 1926. Savetnik poslanstva u Sofiji od maja 1927. Savetnik poslanstva u Becu od avgusta 1928. Savetnik poslanstva u Parizu od 1930. Poslanik u Sofiji 1934-1935. Poslanik u Berlinu 1935-1939. Ministar inostranih poslova od 5. februara 1939. do 27. marta 1941.

Clan i generalni sekretar delegacije Kraljevine SHS u Rapalu 1920. i Santa Margariti 1922.

Ucesnik pregovora o pristupanju Jugoslavije Trojnom paktu 1941. Potpisnik akta kapitulacije jugoslovenske vojske 17. aprila 1941. Tokom okupacije ostao u zemlji.

Ucesnik ratova 1912-1918. kao borac, rezervni oficir.

 

                                                                                        

                                                                         Mihail G. Boiagi,

Autor Gramatike Cincara izala  prvi put u Beču 1813. godine "Grammatica Aromana ica Macedonovlaha". To je prva na naučnoj osnovi napisana gramatika aromunskog jezika.Roditelji su mu bili Cincari iz Moskopolja, odakle su preli u Beč.

              

 

Mia A. Anastasijević ( 1803 - 1885), rođen u Poreču, umro u Bukuretu. Otac Anastas, trgovac, po narodnosti Cincarin i majka Rua rano su umrli. Sa tri godine ivota on je ostao siroče. Postao je čuveni trgovac i brodovlasnik, u dunavskoj plovidbiučestvovao sa svoja 74 plovna objekta. Knez Milo mu je 1838. godine dodelio titulu " dunavskog kapetana".Veliku zgradu na Studentskom trgu u Beogradu, zvanu kapetan Miino zdanje, poklonio je dravi. Sada je ta zgrada Rektorat Beogradskog univerziteta.

 

 

Toe ( Todor) Proeski  - Balkanski Anđeo,

popularan makedonski pevač. Rodjen u Kruevu 25.01.1981. Tragično poginuo u saobraćajnoj nesreći 16.10.2007.  Predstavnik Makedonije na izboru za pesmu Evrovizije 2004. godine. Pevao je u svim balkanskim zemljama. Ambasador dobre volje UNICEF- a.

 

 

Vasili Barba,

dugogodinji predsednik Unije za cincarski jezik i kulturu u Frajburgu. Borac za očuvanje cincarske kulture i cincarskog jezika. iveo je u Rumuniji odakle se preselio u Nemačku. Preminuo u oktobru 2007. godine.

 

 

 

 

 

 

Sotiris Blatses,

cincarski aktivista i borac za cincarska prava u Grčkoj. Oduevljeno je primio vest o priznavanju Cincara kao evropskog naroda i preporuku Saveta Evrope da se pomogne Cincarima u očuvanju svog jezika.

 

Lazar Paču,

Potiče iz sveteničke porodice koja se sa juga doselila u Austrougarsku sa patrijarhom Čarnojevićem. Otac Stefan bio je paroh, a majka je poticala iz porodice kojoj je pripadao i Milo Cvetić, poznati dramski pisac i glumac. Po ocu Stefanu je cincarskog porekla.

Studije medicine započeo je u Cirihu, gde se pridruio bakunjističkom krugu i upoznao Svetozara Markovića, Vasu Pelagića i buduće rukovodstvo Radikalne stranke: Nikolu Paića, Peru Todorovića i Peru Velimirovića. Tu je sreo i Lenku Zaho, kojom se kasnije venčao.

Studije je prekinuo 1878. godine, kada je, zajedno sa Perom Todorovićem, osnovao list "Straa" u Novom Sadu, ali ih je vlast ubrzo proterala. Paču je zatim okončao studije medicine u Berlinu i doktorirao tezom o reumatskim oboljenjima.

U Beogradu je otvorio lekarsku ordinaciju i od nje iveo tokom 1880-tih godina. Učestvovao je u osnivanju Narodne radikalske stranke 1881. godine i postao član glavnog odbora. Pisao je za "Samoupravu", list Radikalne stranke. Vana je njegova serija nepotpisanih tekstova u kojoj je pokuao da odgovori na kritiku Mite Cenića da je Radikalna stranka napustila ideologiju Svetozara Markovića.

Kada je radikalna vlada 1889. godine nacionalizovala monopole duvana i soli, za upravnika dravnih monopola postavljen je Paču i bio to do 1893, kada je smenjen od strane liberalne vlade. Upravnik monopola je i 1893-1894. i 1897-1898. godine. U međuvremenu bio je komesar Narodne banke i direktor Beogradske zadruge (banka).

Po promeni dinastije 1903. godine i dolasku radikalskih stranaka na vlast, Lazar Paču je ministar finansija u tri perioda: januar 1904 maj 1905, april 1906 januar 1908. i avgust 1912 oktobar 1915. godine. Iz ovog perioda Paču je ostao zapamćen, po nekoliko anegdota, kao krt ministar finansija, mada je i pod njim budet brzo rastao. Vana je njegova uloga u tzv. carinskom ratu sa Austrougarskom, zaključenju novih spoljnih zajmova Srbije i finansiranju balkanskih ratova i početka I svetskog rata.

 

 

 

 

George Averoff (1815-1899),

grčki preduzetnik. Rođen je u Metsovu. Kao mlad čovek se preselio  u Aleksandriju, gde je stekao gotovo neverovatno bogatstvo . Poznat je bio po tome to je u Egiptu i Grčkoj otvarao  kole i fakultete. Platio je, sledeći molbu tadanjeg princa Konstatina, restauraciju stadiona Panathinaikon u Atini 1895. godine i time sprečio odlaganje prvih savremenih Olimpijskih igara u Grčkoj 1896 god.. U Aleksandriji je osnovao je srednju kolu za dečake i pedagoki institut za devojke. U Atini je u velikoj meri učestvovao u osnivanju politehničkog univerziteta. Sahranjen je na 1. groblju u Atini u Aleji velikana.

 

 

 

 

 

 

 

Kapetan Caciandoni ,

vođa ustanika protiv turske vlasti. On je najveći junak sa početka 19.veka u Grčkoj. Ali Paa, najveći neprijatelj Cincara, nametnuo je veliki porez, to se negativno odrazilo na stanovnitvo. Caciandoni je takođe bio rtva ovih nameta. Prodao je svoje imanje, za taj novac kupio oruje i sa svojom braćom krenuo u borbu protiv Ali Pae i njegovih saveznika. Već u prvim borbama je dokazao svoje junatvo i pobeđivao Turke, u vreme kada je grčki ustanak pokazivao slabe rezultate. 1805  Caciandoni je u jednom mestu, koje je kontrolisala Rusija, organizovao jednu oveću vojsku Cincara i okupio njihove kapetane u cilju da osvoji Prevezu. Za vođu te vojske izabran je upravo on, general Caciandoni. Dok se lečio na planini Agrafi, izdao ga je jedan grčki kaluđer. Ali Paa je poslao 60 albanskih Gega, koji su u neravnopravnoj borbi zarobili i stavili na muke Caciandonija i njegovog brata Georgija. Oni su okončali svoj ivot kao junaci i uli u istoriju Cincara . Caciandoni je po svom etničkom poreklu bio Cincarin farsheriot.

 

Alkibiades Diamandi,

osnivač Pindskog Principata. Rođen je u bogatoj cincarskoj porodici u Samarini1893 god. Diamandi je uz pomoć italijanskih faista otcepio Pind, Tesaliju i delove Makedonije sa ciljem da osnuje cincarsku dravu na teritoriji koja je postojbina Cincara. Mnoge Grke je proterao, imena gradova je preinačio u cincarska. Tako je Metsovo dobilo svoje cincarsko ime Aminciu. Glavni grad je bio Aminciu, a parlament je bio u Trikali. Parlament nije donosio zakone. uspeo je samo da donese odluku o restrikciji grčkog jezika u korist aromunskog.

Uprkos faista niti jedan Jevrejin nije pretrpeo bilo kakvu tetu, naprotiv, Jevreji su tokom njegove vladavine bili članovi pindske vlade.

 

Teodor Kolokotroni ( Ciorkina),

komandant svih ustaničkih snaga na Peloponezu za vreme Grčkog ustanka (1821- 1828) i istaknuti junak Cincara . U sastavu svojih elitnih trupa je imao 6000 farsheriota. 200 armatola je činilo njegovu ličnu gardu. Prema istoričaru Goudasu grčko oslobođenje ne bi bilo moguće bez Kolokotronija. On je svet oduevio svojim herojstvom i zato su ga zvali " Kralj Cincara". Veliki heroji grčkog ustanka, kapetani, armatoli su bili jo i :

Varnahioti, Rangu, Sturnari, Gavela, Staiti, Ciari, Caciandoni i drugi

 

 

Taki Papahagi

Papahagi je rođen 1892 godine u velikom cincarskom selu Avdela, u Grčkoj, koje je osnovano jo u vreme Vizantijskog carstva. Osnovnu kolu zavrava u Avdeli, zatim nastavlja da pohađa rumunsku gimnaziju u Janini i u Bitolju (1903 1912). 1916 godine diplomira na filozofskom fakutetu u Bukuretu. 1921 godine postaje asistent na filozofskom fakultetu u Bukuretu, 1926 godine docent. Od 1943 do 1948 je radio kao profesor na ovom fakultetu. Iako lingvista, objavio je mnoge knjige o istoriji Cincara. Objavio je rečnik cincarskih narečja.

 

  

 

 

 

 

 

Baron Sina

Sine su poreklom iz Moskopolja. Iz Moskopolja su otili 1750. godine i zadrali se prvo u Sarajevu, a zatim su , preko Slavonskog Broda dospeli u Beč. Simeon Đorđe Sina je osnivač jedne od najvećih bankarskih i trgovačkih kuća ne samo u Austriji nego u svetu. On se bavio najvie bankarskim poslovima. Obogatio se za vreme kontinentalne blokade kada je uspeo da organizuje dovoz pamuka i vune  iz Indije. Trgovina pamukom i duvanom  u Austriji je bila sva u njegovim rukama. O njegovim kretanjima donosila je dnevna tampa kao o kretanjima krunisanih glava. Pred kraj ivota je bio drugi po bogatstvu u Austriji. 1822 dobio je zajedno sa bratom Jovanom mađarski, a 1832 austrijski baronat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Konda Bimbaa,

Cincarin, rođen 1783. U Janjini, Epir, poginuo 1807. godine u Loznici. Učesnik u I srpskom ustanku. Veliki junak.

 

 

 

Tulliu Nushi

 

 

 

 

Hadi Dimitrije Rou

rođen u Moskopolju oko 1780. godine, preminuo 1860. godine, Cincarin. Brzo se obogatio trgovinom na veliko.Jedan je od osnivača Narodnog pozorita.

 

 

 

Dobrivoje S. Sterić

 

 

 

Marku Beza

 

 

Theodor Capidan

 

 

George Padioti

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Poznate cincarske porodice u Srbiji i ire :

 

Porodica Spoa, porodica Oka, porodica Bodi, porodica Ničota

 

nazad  

 

 

__________________________________________

Literatura:

 

 "Velikani - znamenite ličnosti cincarskog porekla u istoriji Srba", dr. Pribislav B. Marinković, izd. "Lunjine", "Kragulj", Beograd  2005.

Society Farsarotsul

Wikipedia

Jon Arginteanu  "Istorija makedonskih Cincara"

Duan Popović  " O Cincarima"