Ks. Jan Duvall - biskup nominat

szeroka_duvall13 marca 1786 roku Ojciec Święty Pius VI bullą In suprema beati Petri cathedra ustanowił czyli erygował diecezję tarnowską. Starania władz austriackich o taką decyzję papieską, która miała usankcjonować istniejący już stan faktyczny, trwały jednak już od wielu lat. Dekretem bowiem z dnia 20 września 1783 roku cesarz Józef II utworzył diecezję tarnowską  z galicyjskiej części diecezji krakowskiej, i zamianował pierwszego biskupa w osobie ks. Jana Duvalla, który organizował diecezję i zarządzał nią na mocy władzy udzielonej mu przez biskupa krakowskiego.

Rozpoczęto też rozmowy z administratorem diecezji krakowskiej, ks. prymasem Michałem Poniatowskim oraz ze Stolicą Apostolską w Rzymie na temat uznania diecezji tarnowskiej. Również sam ks. Jan Duvall na własną rękę starał się o potwierdzenie jego nominacji przez papieża. Ponieważ nie miał nominacji Ojca Świętego, nie mógł otrzymać sakry biskupiej. Proces informacyjny w sprawie diecezji tarnowskiej i biskupa Jana Duvalla podjęto w Rzymie dopiero w listopadzie 1785 roku.

Oficjalna prekonizacja biskupa Jana Duvalla nie nastąpiła, choć wszystko było do niej przygotowane. Zanim Ojciec Święty Pius VI dokonał jego prekonizacji, 13 grudnia 1785 roku,cesarski nominat na biskupa tarnowskiego ks. Jan Duvall zmarł. Pogrzeb odbył się 17 grudnia w kościele klasztornym bernardynów w Tarnowie. Pochowano go na cmentarzu bernardyńskim przed wejściem do kościoła (coram foribus ecclesiae).

Po kasacie klasztoru bernardynów, zapomniano o grobie biskupa nominata. Do dziś nie wiadomo gdzie dokładnie ten grób się znajdował. I tak pierwszy biskup diecezji tarnowskiej, faktycznie nie ma grobu. Wszystko wskazuje na to, że miejscem doczesnego spoczynku biskupa nominata – ks. Jana Duvalla – jest  skwer przy ulicy Szerokiej, przed dawną fasadą kościoła bernardynów…