KOLASIŃSKI SEBASTIAN

student prawa, łyżwiarz figurowy, mistrz świata juniorów w parach tanecznych (z Sylwią Nowak), wielokrotny mistrz Polski, olimpijczyk z Nagano (1998) i Salt Lake City (2002).

Urodzony 16 lutego 1975 w Łodzi, syn Kazimierza i Teresy Kowalskiej, absolwent miejscowego III Liceum Ogólnokształcącego im. T. Kościuszki (1994), student Wydziału Prawa UŁ. Łyżwiarz figurowy (176 cm, 68 kg) w konkurencji par tanecznych, od 1990 z Sylwią Nowak (wcześniej w 1989 zdobył tytuł mistrza Polski juniorów w tańcach z A. Domańską), reprezentant łódzkich klubów: ŁTŁ (1990-1992), ŁOS (1993-1994) i MKŁ (1995-2001), wychowany i prowadzony przez Marię Olszewską - Lelonkiewicz (współpraca m. in. trenerów od ćwiczeń ogólnorozwojowych: Jerzego Fidusiewicza, Kazimierza Marandy, choreografów, Rosjanki Jeleny Czajkowskiej oraz Krystyny i Kazimierza Ruszkiewiczów). Najmłodsza z konkurencji łyżwiarskich - tańce na lodzie (debiut olimpijski dopiero w 1976 w Innsbrucku) miały na krajowym podwórku wybitnych przedstawicieli (np. Anna Bursche Lindnerowa - Leon Osadnik, Teresa Weyna - Piotr Bojańczyk), ale dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych (bardzo szeroka i intensywna praca z młodzieżą w ośrodkach łódzkim i gdańskim) dzięki juniorom doszliśmy do czołówki światowej (też na razie tylko w konkurencji juniorów) i zaczęliśmy się liczyć w rywalizacji międzynarodowej. Mimo żmudnych treningów i konsultacji najlepszych trenerek na świecie, Rosjanek: oprócz Jeleny Czajkowskiej także Natalii Liniczuk, Natalii Dubowej i Tatiany Tarasowej Polacy (S. Nowak - S. Kolasiński), których styl jakoś nie odpowiadał gustom sędziów, zatrzymali się w europejskiej i światowej hierarchii w okolicach 10 miejsca, podczas gdy kilka par z  którymi wygrywali na początku kariery, dotarło do podium. W konkurencji juniorów - 3-krotny mistrz Polski (1992-1994) i wicemistrz (1991), uczestnik MŚ: 1991 -19, 1992-11, 1993-2 i 1994 - 1 m. 8-krotny mistrz Polski seniorów (1995-1998, 2000-2003). Uczestnik ME: 1995 Dortmund -12, 1996 Sofia - 9, 1997 Paryż-9, 1998 Mediolan-11, 1999 Praga -8, 2000 Wiedeń -7, 2001 Bratysława -11 i MŚ: 1994 Chiba -23, 1995 Birmingham - 14, 1996 Edmonton -11, 1997 Lozanna -11, 1998 Minneapolis -11, 1999 Helsinki - 9, 2000 Nicea - 9, 2001 Vancouver -14. Olimpijczyk (1998, 2002). Czołowe lokaty w  innych zawodach: Skate Canada 1998 -3, Finlandia Trophy 1995 -1, NHK Trophy 1997 - 4, Puchar Rosji 1999-3, Trophee Lalique 2000 - 4. Odznaczony m. in. srebrnym Medalem za  Wybitne Osiągnięcia Sportowe (1998). Mąż olimpijki Jagny Marczułajtis (od 15 czerwca 2002), ma córkę Jagodę (2002).

Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 231; Pawlak, Olimpijczycy, s.121 (brak podstawowych danych dotyczących kariery  sportowej); Zieleśkiewicz, Encyklopedia, s. 109, 310, 314-315; Piruetem przez historię, s. 10, 24 (tu błędnie mistrz Polski w 1999); Wywiad środowiskowy.
*1998 Nagano: pary taneczne - 12 m. na 23 start. z notą 23,4 pkt. (zw. O. Griszczuk - J. Płatow Rosja - 2.0). Partnerką była S. Nowak.
*2002 Salt Lake City: pary taneczne - 13 m. na 24 start. z notą 26.0 pkt. (zw. M. Anissina - C. Peizerat Francja 2.0)

« powrót do listy