SerresSportNewsΆρθρα

ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ...ΕΤΩΝ 48!

Τετάρτη, 30-05-2012 23:51 Αδαλής

ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ...ΕΤΩΝ 48!

Ήταν Κυριακή, 31 Μαϊου 1964, όταν οι παράγοντες του Απόλλωνα Σερρών και του Ηρακλή Σερρών άφησαν στις άκρη τις όποιες διαφορές και αποφάσισαν να ενώσουν τις δυναμείς τους για το καλό του Σερραϊκού και κατ' επέκταση του ελληνικού ποδοσφαίρου.

 

ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ Μ.Γ.Σ ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ...!

 

Σήμερα η ομάδα με σήμα το λιοντάρι της Αμφίπολης γιορτάζει 48 χρόνια ιστορίας. 48 χρόνια γεμάτα χαρές, λύπες, επιτυχίες, αποτυχίες, ένδοξες στιγμές. Όλα άλλωστε μέσα στη ζωή είναι.

 

Το "Serressport" εύχεται ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στον Πανσερραϊκό και...ανασύρει από την βιβλιοθήκη το βιβλίο του Χρήστου Σωτηρακόπουλου, "ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ", και αποσπάσματα του κεφαλαίου που είναι αφιερωμένο στον Πανσερραϊκό. Στα..."ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΜΕ ΤΟ ΑΣΤΕΙΡΕΥΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ" όπως αναφέρει ο τίτλος.

 

 

«Ήταν 25 Νοεμβρίου του 1965 και η καταρρακτώδης βροχή που έπεφτε δεν εμπόδισε 2.500 ανθρώπους να πάνε στο γήπεδο των Σερρών. Ένα γκολ του Τσακίρη στο 63’ θα έδινε την πρώτη νίκη στον Πανσερραϊκό, στην ιστορία της Α’ Εθνικής και το ματς με τη Νίκη Βόλου θα ήταν το πρώτο βήμα για μια έξοχη παρουσία που κράτησε αρκετά χρόνια.

Τα «λιοντάρια» των Σερρών, μέχρι την εμφάνιση του ΟΦΗ στα μέσα της δεκαετίας του ’70, κρατούσαν την πρώτη θέση ανάμεσα στις ομάδες της περιφέρειας με 14 παρουσίες σε 15 σεζόν στην Α’ Εθνική. Η ομάδα που προερχόταν από τη συνένωση του Ηρακλή Σερρών και του Απόλλωνα, πήρε αμέσως τον τίτλο στη Β’ κατηγορία, το 1964-65. Ανέβηκε και σταθεροποιήθηκε για πολλά χρόνια στη μεγάλη κατηγορία και υπήρξε τροφοδότης με σπουδαίους παίκτες όλων των μεγάλων ομάδων, αλλά και της Εθνικής. Με το περιπετειώδες 1-0 επί του Άρη, το Νοέμβριο του 2010, που παίχτηκε σε… δύο δόσεις – αφού την πρώτη μέρα το ματς διακόπηκε λόγω προβλήματος στην ηλεκτροδότηση – ο Πανσερραϊκός έφθασε τις 200 νίκες στη μεγάλη κατηγορία. Ως έναν ελάχιστο φόρο τιμής σ’ αυτούς που έκαναν το 1965 την πρώτη νίκη (και τελικά σωτήρια) πραγματικότητα, αναφέρω πως τερματοφύλακας ήταν ο Βλαχόπουλος και οι άλλοι δέκα ήταν ο Στεφανίδης (που το 1973 πήγε στην ΑΕΚ), ο Στοϊμένος, ο Χατζηπανταζής, ο Κιοσέογλου, ο Γιώργος Μπιτζίδης (πιθανώς ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας για χρόνια, που στη συνέχεια πήγε στον Άρη), ο σκόρερ Τσακίρης, ο Ρίζος, ο Φραγκόπουλος, ο φοβερός μπαλαδόρος Τάκης Ηλιάδης και ο Καλαποδάς. Προπονητής της ομάδας, λίγο πάνω από τα τριάντα, ήταν ο Αντώνης Γεωργιάδης, σπουδαίος παίκτης με τη μεγάλη Δόξα Δράμας, που τότε έκανε ντεμπούτο στους πάγκους. 

Ένα ματς, πάντως, παραμένει από εκείνη τη χρονιά (1966) σαν αναφορά στην καρδιά και το ταλέντο των Σερραίων. Ήταν λίγο πριν το τέλος του πρωταθλήματος και ο Ολυμπιακός θέλει οπωσδήποτε νίκη επί του Πανσερραϊκού, για να υποσκελίσει τον Παναθηναϊκό του Στέφαν Μπόμπεκ, πρωταθλητή στις δύο προηγούμενες σεζόν. Το ματς είναι «κολλημένο» στο 1-1 γιατί ο γκολκιπερ των Σερρών, Θωμάς Καρυπίδης, πιάνει μέχρι και τα… πουλιά στον αέρα! Τελικά, ελάχιστα λεπτά πριν το τέλος, ο Νίκος Γιούτσος νικά τον ηρωικό Καρυπίδη (ο οποίος σ’ εκείνο το ματς ουσιαστικά πήρε τους πόντους για τη μεταγραφή του στον Ολυμπιακό αργότερα) και το Στάδιο Καραϊσκάκη σείστηκε από τους πανηγυρισμούς, με τους νικητές να πέφτουν μέσα στη λίμνη των στιπλ, που υπήρχε τότε, ενώ όλοι οι Σερραίοι είχαν πέσει στο έδαφος. Αυτή η εκπληκτική φωτογραφία έκανε έπειτα το γύρο του κόσμου και συμπεριλήφθηκε στο τέλος του αιώνα, σε ειδικά άλμπουμ με τις καλύτερες ποδοσφαιρικές στιγμές που αποτύπωσε ο φωτογραφικός φακός!

Ο Κελεσίδης, ο Τσιφούτης, ο Γεωργιάδης και τα άλλα παιδιά…Πάρα πολλά ταλέντα βγήκαν από την ομάδα με τον λέοντα στη φανέλα. Χαρακτηριστικά αναφέρω, με τον κίνδυνο να ξεχάσω κάποιον, τους Παναγιώτη Κελεσίδη, Μάκη Κατσαβάκη (που δυστυχώς τελείωσε πρόωρα την καριέρα του αργότερα στον Ολυμπιακό), Σάκη Ζαρζόπουλο (που έπαιξε στην ΑΕΚ του Λουκά Μπάρλου) και Χρήστο Καλτσά. Στη δεκαετία του ’70 ακολούθησαν ο Κώστας Ταράσης, ο Δημήτρης Αϊβαζίδης, ο Παναγιώτης Σοφιανόπουλος, ο Γιώργος Τσιφούτης, ο Ηλίας Σαββίδης και ο Σάκης Αναστασιάδης, στη δεκαετία του ’80 και του ’90, με πολλά παλικάρια και στις μέρες μας (Γιώργος Γεωργιάδης, Τάσος Παπάζογλου, Δημήτρης Ανάκογλου). 

 

Ο Πανσερραϊκός επέστρεψε και ξανάπεσε γιατί δεν έμπλεξε στα γρανάζια της «παράγκας», ώστε να έχει προστασία! Μεγαλύτερη τιμή από αυτή δεν υπήρξε για τον Πέτρο Θεοδωρίδη και τη διοίκηση του και για κάθε υγιή φίλαθλο. Οι Σέρρες έχουν τόσο ταλέντο, που δεν θα λείψουν ποτέ για πολύ από τα σαλόνια, αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν πρόκειται ποτέ να φύγουν από τις καρδιές όσων ξέρουν να εκτιμούν τις ομάδες για τις οποίες το να παίζεις καλό ποδόσφαιρο, είναι πιο σημαντικό από το να νικάς απλώς με κάθε κόστος…».

 

«Της Κυριακής τα Είδωλα»

Χρήστος Σωτηρακόπουλος