Tot voor kort werd veelal door politie en justitie aangenomen dat er geen sprake was van strafbaar handelen, als een ouder een kind ontvoerde waarover hij of zij het gedeeltelijke gezag had, of dat kind niet terugbracht na de bezoekregeling. De Hoge Raad heeft echter bij arrest van 15 februari 2005 de veroordeling in stand gelaten van een ouder, die een kind in strijd met een door de rechter opgelegde voorziening over omgang niet terugbracht, terwijl hij samen met de andere ouder het gezag over dat kind had.

Dit arrest heeft verregaande consequenties voor de wijze, waarop politie en justitie met de melding van een dergelijke ontvoering zullen omgaan. Indien sprake was van gedeeld gezag, dan werden ouders die melding maakten van ontvoering of achterhouden meestal verwezen naar een advocaat voor het aanspannen van een civiele procedure, of naar de Centrale Autoriteit als het een ontvoering van een kind naar het buitenland betrof.

Op basis van het arrest kan de ouder met gedeeld gezag, die door de rechter is belast met de verzorging van het kind, in het geval dat dit kind wordt ontvoerd of niet wordt teruggebracht na de bezoekregeling, aangifte doen bij de politie van overtreding van artikel 279 van het Wetboek van Strafrecht. Afhankelijk van de specifieke omstandigheden en na overleg met een officier van justitie kan dan onmiddellijk actie worden ondernomen ter opsporing van zowel de ontvoerende ouder als het door hem/haar ontvoerde kind.

Zie voor meer bijzonderheden en de volledige tekst van het betreffende arrest onder "Onttrekking en Strafrecht".