nd. 02-01-2005 r.
Główna  Napisali o KZ   Spotk. ze Słowem Czytelnia Polecamy Księga Gości Linki
 
   Czytelnia  

Kościół Zielonoświątkowy w Polsce - mgr Michał Tymiński


  Wstep
  Rozdział I. Ruch zielonoświątkowy
  Rozdział II. Kościół Zielonoświątkowy w Polsce - organizacja i działalność
  Rozdział III. Charakter wyznania Kościoła Zielonoświątkowego
  Zakończenie i Bibliografia



Wraz ze zmianami społeczno-politycznymi lat dziewięćdziesiątych w Europie Środkowo-Wschodniej powróciła także pełna wolność wyznaniowa. Dała ona możliwość podjęcia aktywnej działalności nie tylko Kościołom mniejszościowym, ale także wielu sektom religijnym. Zaczęły powstawać dziesiątki różnych wspólnot, których członkowie dzięki różnym rodzajom ascezy, medytacji, transów, podporządkowani oddziaływaniu guru, starają się o natychmiastowe, proste odpowiedzi na najtrudniejsze duchowe i życiowe pytania. Grupy te oferują metafizyczne przeżycia wyrastające ponad nudę codzienności. Epatują atrakcyjnymi formami kultu, czy nawet magii, wieloma rodzajami pseudomistyki.

Choć często swoje doktryny wyprowadzają mniej lub bardziej bezpośrednio z Biblii – nie mogą być uważani za wiarygodnych i pewnych jej głosicieli. Sekta religijna ma zapewnić jej członkowi swoiste zbawienie przy użyciu jedynie słusznych recept. Działalność tych wspólnot jest nadużyciem praw do swobody i niezależności w sprawowaniu kultu religijnego. Przeradzają się one w ich rękach w narzędzia do upowszechniania niemożliwych do zaakceptowania, często mających nawet znamiona przestępcze, doktryn i praktyk.

Chrześcijańskie Kościoły mniejszościowe w krajach o dominującej tradycji jednego wyznania (m.in. w Polsce) są nierzadko traktowane na równi z sektami. Kościół Zielonoświątkowy, choć jest drugim co do wielkości kościołem protestanckim w Polsce, ma w porównaniu z największym Kościołem Rzymskokatolickim niewielu wiernych. Jednak efektywność jego pracy religijno-kościelnej i misyjno-ewangelizacyjnej oraz nawiązywanie w swojej doktrynie do akceptowanych w naszym kraju wartości ewangelicznych sprawia, że jest on społecznie i prawnie akceptowany.

Zbory Kościoła Zielonoświątkowego tworzą niewielkie społeczności. Jednak ich działalność nie ogranicza się tylko do sfery kultowej. Duchowni i wierni organizują pomoc charytatywną, społeczną. Pracują wśród uzależnionych, biednych, zagrożonych patologiami, więźniów. Udzielają wsparcia materialnego i finansowego szkołom, szpitalom, fundacjom. Kościół Zielonoświątkowy w świecie wysyła misjonarzy na wszystkie kontynenty świata (głównie do Afryki), a także pomaga biedniejszym, potrzebującym krajom (m.in. krajom WNP). Ta aktywna działalność zjednała Kościołowi akceptację lokalnych i międzynarodowych społeczności. Przyczynia się również w Polsce do upowszechniania wiedzy o istnieniu i działalności różnorodnych chrześcijańskich wyznań, wśród których Kościół Zielonoświątkowy wydaje się jednym z najbardziej ekspansywnych i rozwojowych.



BIBLIOGRAFIA

1. Pismo Święte, Brytyjskie i Zagraniczne Tow. Biblijne, Warszawa 1975
2. M. Biernacki, To były ważne dni w Sejmie, "Chrześcijanin", nr 5-6/1997
3. H. Borowska, Czas oczekiwania, "Chrześcijanin", nr 3-4/1992
4. H. Borowska, Festiwal radości, "Chrześcijanin", nr 9-10/1992
5. J. Cieślar, Okręg Opolski, "Chrześcijanin", nr 11-12/1994
6. S.B. Clark, Ochrzczeni w Duchu i dary duchowe. Podstawowe wyjaśnienia kluczowych pojęć i doświadczeń odnowy charyzmatycznej, Wydawnictwo WAM. Księża Jezuici, Kraków 1994
7. S.B. Clark, Budowanie wspólnot chrześcijańskich, Kairos, Wrocław-Kraków 1994
8. E. Czajko, Chrześcijanie ewangeliczni w Polsce, RSW "Prasa", Warszawa 1967
9. E. Czajko, Kościół Zielonoświątkowy, "Chrześcijanin", nr 1/1990
10. E. Czajko, Kościół Zielonoświątkowy w Polsce, Instytut im. T.B. Barratta, Warszawa 1991
11. E. Czajko, Maria z Nazaretu, "Chrześcijanin", nr 12/1990
12. E. Czajko, Nie świętujemy!, "Chrześcijanin", nr 5-6/1993
13. E. Czajko, Partia, wojsko, mariolatria, "Chrześcijanin", nr 11-12/1992
14. E. Czajko, Ruch Zielonoświątkowy, "Chrześcijanin", nr 1/1983
15. E. Czajko, Ruch Zielonoświątkowy, "Rocznik Teologiczny" 1970, z.1
16. E. Czajko, Zasady wiary Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce, Instytut im. T.B. Barratta, Warszawa 1991
17. R. Dean, Zbór Romów, "Chrześcijanin", nr 7-8/1994
18. Z. Drozdowicz, Zarys encyklopedyczny religii, Wyd. Nauk. WAM, Poznań 1992
19. I. Dziadul, Góry tolerancji, "Polityka", nr 13/1997
20. Encyklopedia Britannica, Chicago 1973
21. ks. S. Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej. Zarys stanu prawnego wyznań religijnych w Polsce, Diecezjalny Zakład Graf.-Druk., Sandomierz 1935
22. M. Harper, Tak jak na początku. Z dziejów przebudzenia pentekostalnego w XX wieku, Wydawca oryginału Hodder and Stoughton, London, b.r.w.
23. M. Henzler, Darowizna. Dobroczynny interes biskupa, "Polityka", nr 13/1997
24. M. Hebrard, Charyzmatycy. Zarys historii Odnowy w Duchu Świętym. Fakty, postacie, wydarzenia, wspólnoty, Wydawnictwo Kraków 1994
25. W.I. Hollenweger, Po dwudziestu latach badań nad religią zielonoświątkowców, "Studia i dokumenty ekumeniczne 1986, nr 4/16
26. M. Hydzik, Kościół Zielonoświątkowy, "Chrześcijanin", nr 7-8/1988
27. M. Hydzik, Okręg Krakowski, "Chrześcijanin", nr 7-8/1993
28. M. Hydzik, Okręg Śląsko-Cieszyński, "Chrześcijanin", nr 5-6/1993
29. M. Hydzik, Okręg Środkowo-Pomorski, "Chrześcijanin", nr 9-10/1993
30. M. Hydzik, Okręg Wrocławski, "Chrześcijanin", nr 9-10/1993
31. M. Hydzik, Kim dla Ciebie jest Duch Święty, Warszawa 1995
32. M. Hydzik, Co nas czeka, Warszawa 1998
33. Internet, http://sun1.wil.pk.edn.pl/centrum/związki-html,n s.3
34. K. Karski, Protestanckie wspólnoty wolnokościelne, w: Kościoły, wspólnoty, herezje. Szkice z tradycji chrześcijańskiej, Wyd. Nauk. "Semper", Warszawa 1997
35. A. Kominek, Ruch Stanowczych Chrześcijan, "Chrześcijanin", nr 7-8/1977
36. B. Kowalczyk, Upamiętajcie się, "Chrześcijanin", nr 3/1990
37. ks. M. Kowalewski, Mały słownik teologiczny, Księgarnia św. Wojciecha, Kraków 1959
38. S. Krakiewicz, Aby byli jedno, ZKE, Warszawa 1975
39. E. Lane, Chcę być ochrzczony, "Słowo Prawdy", Warszawa 1989
40. R. Laurentin, Trzy charyzmaty, Kraków 1986
41. J.F. MacArthur, Charyzmatycy, "Słowo Prawdy", Warszawa 1987
42. P.G. Mansfield, Jakby nowa Pięćdziesiątnica. Początek Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym, Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa 1993
43. S. Markiewicz, Protestantyzm, KAW, Warszawa 1982
44. H. Masson, Słownik herezji w Kościele Katolickim, Książnica, Katowice 1993
45. ks. H. Munoz, Zielonoświątkowcy, w: Wspólnoty Kościelne, niezależne grupy religijne, sekty na przykładzie Ameryki Łacińskiej, Wydawnictwo księży Werbistów "Verbinum", Warszawa 1995
46. G. O. Collins, E.G. Farrugia, Zwięzły słownik teologiczny, Wydawnictwo WAM. Księża Jezuici, Kraków 1993
47. Okręg Centralny, "Chrześcijanin", nr 1-2/1994
48. Okręg Lubusko-Sudecki, "Chrześcijanin", nr 1-2/1993
49. Okręg Warmińsko-Mazurski, "Chrześcijanin", nr 3-4/1993
50. Okręg Wschodni, "Chrześcijanin", nr 9-10/1994
51. B. Olechnowicz, Pneumatologia - nauka o Duchu Świętym, "Chrześcijanin", nr 12/1991
52. B. Olechnowicz, Soteriologia - nauka o zbawieniu, "Chrześcijanin", nr 9/1991
53. B. Olechnowicz, Trójca Święta, "Chrześcijanin", nr 4/1991
54. Z. Pasek, Ruch zielonoświątkowy. Próba monografii, Zakład Wydawniczy Nomos, Kraków 1992
55. M. Pietrzak, Prawo wyznaniowe, PWN, Warszawa 1995
56. Posynodalna adhortacja apostolska CHRISTIFIDELIS LAICI Ojca Świętego Jana Pawła II o powołaniu i Misji Świeckich w Kościele i w świecie dwadzieścia lat po Soborze Watykańskim II, Pallottinum, Poznań 1989
57. Prawo Wewnętrzne Kościoła Zielonoświątkowego w RP. Projekt, "Informator Kościoła Zielonoświątkowego. Przeznaczony dla duchownych i diakonis", Warszawa 1997, nr 7
58. A. Pronzato, Rozważania na piasku, W drodze, Poznań 1989
59. Roczniki Statystyczne 1989-1997, GUS, Warszawa
60. K. Romaniuk, Nie zaniedbuj w sobie charyzmatu, Wyd. Salezjańskie, Warszawa 1994
61. I.L. Sherill, Oni mówią innymi językami, Instytut Wydawniczy Agape, Warszawa 1990
62. ks. A. Siemieniewski, Teologia życia wewnętrznego, Materiały dydaktyczne Papieskiego Fakultetu Teologicznego
63. Służba Bogu i społeczeństwu. Wywiad z prezbiterem Z. Gąsiorowskim, "Chrześcijanin", nr 4/1989
64. Sobór Watykański II. Konstytucje, dekrety, deklaracje. Tekst polski, Wydawnictwo Pallottinum, Poznań 1968
65. Statut ZKE, s. 3
66. M. Suski, Zbawienie, Cieszyn 1993
67. I. Sziling, Kościoły chrześcijańskie w polityce niemieckich władz okupacyjnych w Generalnym Gubernatorstwie (1934-1945), Uniwersytet M. Kopernika, Toruń 1988
68. A. Tokarczyk, Ewangelicy polscy, Interpress, Warszawa 1988
69. A. Tokarczyk, Trzydzieści wyznań, Interpress, Warszawa 1987
70. R. Ulonska, Dary Ducha Świętego. Teoria i praktyka, Towarzystwo Krzewienia Etyki Chrześcijańskiej, Kraków
71. K. Urban, Mniejszości religijne w Polsce 1945-1991 (zarys statystyczny), Zakład Wydawniczy "Nomos", Kraków 1994
72. K. Urban, Nierzymskokatolickie związki religijne w Polsce (wybrane dane statystyczne na dzień 31.12. 1989), Instytut Religioznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1990
73. K. Urban, Status prawny Kościołów i związków religijnych po upadku komunizmu, w: Religie i kościoły w społeczeństwach postkomunistycznych, Zakład Wydawniczy "Nomos", Kraków 1993
74. W trosce o Boży dom. Wywiad z prezb. Z. Józefowiczem, "Chrześcijanin", nr 4/1990
75. T.J. Zieliński, Zielonoświątkowcy, "Słowo Prawdy" 1998, nr 1.


<<< powrót do czytelni

Webdesign: MSB                     Copyright © 1999 - 2004 Kościół Zielonoświątkowy w Polsce                   Czas wyg. 2.48 sek
stat4u
Odwiedzin: 63540   ::  On-line: 21  ::  Dzisiaj: 82