BIOGRAFIE

Kies uw taal - Select language - Welen sie ihre sprache.

Biografie vlaamse versie Biografie franse versie Biografie duitse versie Biografie engelse versie




Ivan Moerman, alias Jimmy Frey, werd geboren op 28 april 1939 te Brugge.

Twee jaar later verhuisde de familie naar Heist aan Zee, waar zijn moeder een dameskapsalon uitbaatte.
Voor de kleine Frey telde alleen maar zingen en voetballen. Aan studeren en naar school gaan had hij een broertje dood.
Rond zijn tiende jaar liet de muziekleraar van de gemeentelijke school zijn ouders weten dat hun zoon over een
uitzonderlijk stemgeluid beschikte en tevens een enorm gevoel had voor muziek.

BRUSSEL

Na de breuk van zijn ouders en door de reuma aanvallen waarmee zijn mama te kampen had (trouwens mama Frey
moest hiervoor haar kapsalon opgeven) werd er verhuisd naar Brussel. Voor Jimmy een triestig moment in zijn jonge
leven, dat hij echter wel zeer snel kon vergeten, want in de grootstad krioelde het van orkestjes en Bigbands.
Alle warenhuizen hadden een huisorkest waarmee ze elke namiddag, zondag inclusief, een T-dansant hadden.
Op zijn vijftiende verliet Jimmy de school en het verhaal van de twaalf stielen en dertien ongelukken begon.
Van bakkersgast, beenhouwer, loopjongen, verkoper tot fabrieksarbeider.

ZANGWEDSTRIJDEN

Rond zijn zestiende begon Jimmy meer en meer deel te nemen aan zangwedstrijden, die hij (je raad het al) allemaal won.
Met als belangrijkste wedstrijd de grote prijs van de stad Brussel (1956), de grote prijs van de Expo (1958), tijdens zijn
dienst de super finale van het Belgisch kampioenschap (1960) Deze laatste bracht hem een contract op in de
Folies Bergère te Brussel in een revue met als hoofdvedette Bobbejaan Schoepen.

BEROEPSARTIEST EN PERIKELEN

Jimmy’s mama was niet akkoord dat haar zoon beroepsartiest zou worden, dat had als gevolg dat Jimmy het ouderlijke
huis in Evere verliet om op een zolderkamertje in Brussel Noord te gaan leven. Toen de baas van de Folies Bergère hem
voorstelde om een carrière op te bouwen als revue artiest, weigerde hij dat. Hij wou en zou een platenartiest worden en
gewoon solo optreden met een band achter zich, dit naar voorbeeld van zijn idolen uit die tijd, Elvis en Johnny Halliday.

FRANKRIJK 1963

Tijdens een optreden voor hogere militairen in Brussel ontmoette Jimmy Louis Marichal, de maker van de
boerinnekesdans, die zo onder de indruk kwam van Jimmy's optreden dat hij hem prompt voorstelde om met hem naar
Frankrijk te trekken, en twee maanden later was het zover. Veel te vroeg tekenden zij
een platencontract met Philips (Fontana), want nog geen twee maanden later kregen zij een voorstel van Eddy Barclayen
Lucien Maurice: een deal die destijds om de som van twee miljoen frank ging, voor elk een wagen en voor Jimmy gedurende
drie jaren een appartement in Parijs.
De eerste plaat "Soufflé", een vertaling van het Jerry Lee Lewis nummer "Brasseless", werd een heus visitekaartje voor
Jimmy, want hij kreeg dankzij deze opname een zes weken durende tournee aangeboden, met als hoofdvedetten de toen
overal nr. 1 staande Zweedse groep op de hitparade, "the Spotnicks".
De artistieke directeur van Jimmy had voor de volgende single het nummer "She loves you" van the Beatles geblokkeerd
om met Jimmy een Franstalige versie te maken en dat was voor clan Halliday en de directie van het platenhuis iets te veel
van het goede. Johnny Halliday wou absoluut het nummer zelf opnemen en dat kon niet meer. Dit was het begin van het
einde van de Franse droom. Adieu Paris, salut la France.

EERSTE VLAAMSE PLAAT 1965

Na zes maanden miserie, gesukkel van het eene kleine contractje naar het andere, besloot Jimmy in België bij dezelfde
platenfirma als in Frankrijk zijn kansen te wagen. Het klikte en een Vlaams plaatje werd opgenomen; een idee waar Jimmy
zelf niet voor 100% achter stond. Liefst van al had hij in het Frans of het Engels opgenomen. Maar er moest absoluut geld
in het laatje komen, want 26 jaar en geen vast inkomen, dit werd ernstig!
"Aan de overkant" werd uitgebracht en het klonk anders dan het Vlaams dat men tot dan toe al te horen had gekregen.
In het begin deed de plaat het niet al te best, tot op het moment dat (de single was nu twee maanden uit) Jimmy op het
Tv-programma "Tienerklanken" kwam. Was het zijn kledij, zijn persoon, zijn stem om het even, als een raket schoot
de plaat de hitparade binnen. Milo Decoster, toenmalig impresario van Liliane St. Pierre, belde de dag na dit
Tv-optreden naar de platenfirma voor een afspraak met Jimmy. Eindelijk kwam er een einde aan de ellende.

VLAAMS SCHLAGERFESTIVAL (OKTOBER 1965)

Jimmy neemt deel aan dit festival, behalve Will Tura zijn alle Vlaamse artiesten met naam van de partij. Jimmy eindigt
tweede met nummer "Niemand". Onze betreurde vriend Louis Neefs won met "Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb".
Een kleine anekdote met grote gevolgen was de stunt die Jimmy tijdens dit Tv-optreden gebruikte; ten eerste zette
hij het nummer in met rug naar het publiek en de camera en ten tweede rukte hij op een bepaald moment, tijdens de
overgang van het nummer naar een hogere toon, zijn das uit. Dit had als gevolg dat Milo Decoster's telefoon roodgloeiend
stond van de oproepen voor de zanger die zijn das op TV uitrukte.

CANZONISIMA 1966

Hoewel Jimmy niet in de finale terechtkwam, viel hem de eer te beurt, samen met Marva, de best verkochte plaat uit het
festival op zijn naam te schrijven. Hij kreeg in deze periode rond de 200 brieven per dag van fans, ouders en zelfs van
geestelijken. "Ik geloof" betekende voor hem de definitieve doorbraak bij alles wat "Vlaams" heette. Hij kreeg de
gelegenheid elf maal op TV te komen en maakte daardoor duchtig gebruik om zijn persoonlijkheid kenbaar te maken:
de stoere, maar toch sentimentele jongen.

PLAYBOY - HIT - PLAYBOY - HIT

Milo Decoster zorgde ervoor dat Jimmy' s imago vorm kreeg op alle gebied. In vraaggesprekken vertelde hij over Jimmy's
mannelijke uitstraling en het getier van de meisjes in de zaal. Zo kreeg Jimmy er nog de titel van playboy bij.

EERSTE SUPERHIT 1967

"Soul Music in het Vlaams, ben je gek?" Neen, dat was hij niet! "Zo mooi, zo blond en zo alleen" werd zijn eerste echte
superhit en kende de totale devotie bij het Vlaamse publiek. Voor het eerst had hij een deskundige producer, Roland Kluger,
met wie het meteen klikte. Zijn optredens gebeurden met orkest, inclusief kopers en lichtinstallatie. Het werd allemaal
veel professioneler. Het showbeest "Frey" werd uitgelaten op nokvolle zalen !
Het kon niet meer op: "Als een kus naar tranen smaakt", "Duw een beetje", ... de ene hit na de andere werd geboren.

ROZEN VOOR SANDRA 1970

We laten Jimmy zelf aan het woord: "Ik had drie nummers in het programma "Binnen en Buiten". Daar ik de dag voordien
ook in een uitzending zat met ook drie nummers, moest ik voor het zondagprogramma één nieuwe titel doen. Mijn producer
Roland Kluger stelde me voor "Rozen voor Sandra" te zingen. Ik twijfelde even omdat mijn vorige plaat ook al een traag
nummer was, maar uiteindelijk luisterde ik naar de professionele raad van Roland. Jongens wat was dat!!!! Honderden
brieven van wanneer komt die plaat uit, staat dat liedje reeds op plaat enz... Je kan denken na twee weken lag de plaat
in de winkels en negen weken later vernam ik op MIDEM dat ik een gouden plaat had met 130.000 singles, en dat alleen
in Vlaanderen. Op dat moment het absolute record.
De plaat werd uitgebracht in Frankrijk met als A-kant de Franse versie en op de B-kant de Vlaamse versie 475.000
exemplaren gingen er de deur uit in het land van Molière + nog eens 30.000 in Wallonië. Spanje volgde, daar stond
ik in de zomer van 1971 zes weken nummer één op de hitparade en dan nog eens zes weken in de top vier. Ik hield
er de OLE (d.w.z populairste buitenlandse artiest van het jaar) plus een gouden plaat en een tournee van zes weken
aan over in dit land.".

1972 - 1979

In 1972 had hij een hit met het nummer "Meisje van mijn leven, meisje van mijn dromen", een kompositie van Will Tura.
In 1974 scoort hij voor het eerst, en dit met een eigen nummer, "Niemand weet hoeveel ik van je hou" niet alleen een hit,
maar tevens de zomerhit van dat jaar. Datzelfde jaar scoort hij nogmaals een enorme hit met "Pappie nummer twee".
Dan wordt het uiteindelijk iets kalmer op gebied van platen, al zijn nummers zoals "Jong, zo jong" en "Saragossa" niet te
versmaden wat betreft de verkoopcijfers. Ook de aanvraag voor optredens blijft optimaal.

YET IK KNOW 1980

Jimmy vertelt: "Ik moest optreden in dancing Viertap te Rillaar. De uitbater vroeg me eens te willen luisteren en te willen
kijken naar de reactie van het publiek op een bepaalde plaat."Yeeeeeeeeeeet I know", krak alle vuisten ten hemel! Ik had
het begrepen: hij wou een plaat, of beter gezegd hij wou DIE plaat met mij coveren. Het resultaat, en zulks voor mijn
eerste Engelstalige plaat, was ongelooflijk. Op zes weken een gouden plaat. En de molen maalt verder met "I don't know
why I love you, but I do" en anderen."
Jimmy's succes wordt bezegeld met een eerste Engelstalige LP die in Vlaanderen uiterst positief onthaald wordt.
Zijn waarde als één van de meest favoriete zangers en entertainers wordt nogmaals bevestigd.

LIEFDE & VERLIEFD 1983 - 1986

We noteren 1983, Jimmy wordt smoorverliefd op een meisje uit Antwerpen en laat op dat moment voor de eerste maal in
z'n leven z'n carrière op de tweede plaats. Maar onder impuls van zijn vriendin die teksten schrijft, neemt hij
"Het Gezicht van clown " op en ja hoor, Frey is back! De plaat wordt platgedraaid op radio en meerdere TV's
volgen alsook een volgeboekte optreden kalender tot eind 1985, het jaar waarin hij trouwens "Veertig jaar" op tekst
van Jo met de Banjo uitbrengt. Dit nummer mag zondermeer bij de Vlaamse klassiekers gerekend worden.

ZIEK

Tot maart 1989 is het redelijk kalm met Jimmy's carrière, maar door zijn muzikaal verleden werkt hij toch optredens af
met de regelmaat van de klok.
In maart 1989 neemt hij deel aan Eurosong, tot verbazing van het publiek is het een vermoeide en erg gemarkeerde
Jimmy Frey die de mensen te zien krijgen op het scherm. Een maand later, t.t.z. twee dagen na zijn 50ste verjaardag,
ontdekken de dokters dat Jimmy aan kanker lijdt. Jimmy zelf houdt eraan dat dit bekend gemaakt wordt en dit om het
taboe rond kanker te doorbreken. Het resultaat laat niet op zich wachten; hij krijgt duizenden brieven en kaarten, ook van
lotgenoten die terug de hoop en moed krijgen om samen met Jimmy te vechten tegen hun ziekte.

LEVENSLIJN (MAART 1990)

De VTM actie "Levenslijn" waarvan Jimmy Frey het boegbeeld werd, haalt het onwaarschijnlijke bedrag van
180.000.000 Bfr. op ter bestrijding van kanker en ook de "Stichting Jimmy Frey v.z.w." is een feit geworden.
Tijdens zijn ziekte neemt Frey twee nummers op: "Samen Leven"
die goud haalt en tevens het Levenslijnlied wordt in een versie van alle Vlaamse artiesten. Er worden 130.000 exemplaren
verkocht en Jimmy staat de productierechten, ten bedrage van 1.670.000 fr., af aan zijn Stichting. De volgende single
"Droom met me mee" wordt ook een hit van formaat, niettegenstaande dat Jimmy op dat moment erg verzwakt en ziek is
van de therapieën blijft hij zijn nummers brengen op TV.
Door het enorme succes van de singel “Samen leven” en de opvolger “Droom met me mee” word er beslist een full CD op
te nemen, geen gemakkelijke taak voor Jimmy gezien zijn gezondheid toestand op dat moment. Maar het resultaat en de
verkoop van deze laatste waren uitzonderlijk goed.

NAAR DE GENEZING TOE 1990

Niet tegenstaande dat Jimmy na zijn therapieën niet aan optredens toe is (en dit voor de twee volgende jaren ) neemt hij
toch met de regelmaat van een klok singels op en verschijnt veelvuldig op televisie.

TERUG OPTREDEN JULI 1992

Een van de grote dagbladen stelt aan Jimmy voor om deel te nemen aan de zomer tournee, en dit samen met enkele grote
namen uit de Vlaamse showbizz. Jimmy twijfelt maar de roep naar het podium en het publiek is sterker dan zijn twijfels.
Met de goedkeuring van zijn dokters staat het licht op groen, en vertrokken is hij. De liefde en warmte die hij elke dag mag
in ontvangst nemen van het publiek is overdonderend en raakt hem in het diepste van zijn hart met als resultaat dat hij
beslist vanaf oktober van het zelfde jaar terug te gaan optreden in een eigen show, weliswaar en dit tot op de dag van
vandaag met een 35 tal optredens op acht maand, de vier overige maanden vertoeft hij meestal in het buitenland.

60 JAAR 1999

Jimmy Frey beslist met orkest op tour te gaan in een show genaamd “Liefde en Kracht” in het kader van zijn 60 jarige
verjaardag. Het wordt wat de opkomst betreft een enorm succes met als apotheose een diner gala in een nokvolle zaal
Sotto’s in Zottegem in het bijzijn van vele van zijn collega’s en in het bijzonder met een enorm dankbaarheids gevoel
vanwege Jimmy voor de heer Patrick Orlands die dit evenement organiseerde. Ook de aandacht van de media was
aanzienlijk. Dank daarvoor.

TEVREDEN MAN

November 2002 : Jimmy wint de Radio 2 "Eregallerij" prijs met het liedje "Zo mooi, zo blond en zo alleen"
In zijn huidig werkschema probeert Jimmy het kalm aan te doen, ttz dat hij het aantal optredens beperkt. Maar zolang het publiek enthousiast blijft zoals het nog steeds is, en zijn gezondheid hem toelaat er keihard voor te gaan tijdens zijn optredens, zal hij blijven zingen.
Voorlopig is er geen enkele reden om daaraan te twijfelen.