whitestarSikorsky XBLR-3

USA

Czterosilnikowy ciężki samolot bombowy dalekiego zasięgu. Projekt.


W dniu 5 lutego 1935 roku US Army Air Corps zainicjował prace studialne nad nowym ciężkim samolotem bombowym dalekiego zasięgu kategorii BLR - Bomber, Long Range. Nie chodziło przy tym o stworzenie samolotu nadającego się do seryjnej produkcji, lecz bardziej o studium koncepcyjne mające wykazać ówczesne możliwości w tym zakresie. Wszystkie prace na ten temat otoczono ścisłą tajemnicą i oznaczono kryptonimem Project D.

Opracowania odpowiednego samolotu według założeń Projektu D podjęły się tylko dwie wytwórnie - Douglas i Sikorsky - i to z nimi właśnie USAAC zawarł w drugiej połowie 1935 roku stosowne kontrakty. W lipcu 1935 roku projekt firmy Douglas otrzymał oznaczenie wojskowe XBLR-2, a firmy Sikorsky - XBLR-3. Siły powietrzne oczekiwały, że obie firmy przygotują wstępny i szczegółowy projekt bombowca, jego drewnianą makietę oraz w pierwszej kolejności wykonają i przetestują najbardziej newralgiczne części i podzespoły konstrukcji. Prototypy obu bombowców miały być dostarczone do prób do końca marca 1938 roku.

Projekt bombowca XBLR-3 firmy Sikorsky - bardziej znany w wytwórni pod nazwą Project No. M5-35 - opracowany został w drugiej połowie 1935 roku i w dniu 29 lutego 1936 roku przedłożono go do oceny przedstawicielom USAAC. Wytwórnia Sikorsky nie miała dotąd żadnego doświadczenia w konstruowaniu tak dużych samolotów lądowych, natomiast przy opracowywaniu projektu XBLR-3 wykorzystano ogromne doświadczenie i niektóre rozwiązania techniczne uzyskane wcześniej przy budowie wielosilnikowych łodzi latających S-40 i S-42, a zwłaszcza wojskowej XPBS-1. Zaproponowany samolot miał być dużym wolnonośnym dolnopłatem metalowej konstrukcji, z klasycznym usterzeniem i chowanym trójpodporowym podwoziem z kołem przednim. Koło przednie miało być chowane do wnęki w przedniej części kadłuba, zaś zdwojone koła główne do wnęk w tylnych częściach gondol wewnętrznej pary silników. Trapezowe skrzydła o wydłużeniu 9,11 wyposażone były w lotki i klapy na całej rozpiętości. Do napędu bombowca przewidywano cztery 24-cylindrowe silniki rzędowe typu Allison XV-3420 o mocy po 1600 hp, będące właściwie połączeniem dwóch 12-cylindrowych silników rzędowych V-1710. Nie są znane bliższe szczegóły uzbrojenia obronnego samolotu - wiadomo jedynie, że makieta samolotu wyposażona została w obrotową wieżyczkę strzelecką na grzbiecie kadłuba za kabinami załogi.

Sikorsky XBLR-3 [18 kB]

Drewniany model w skali 1/25 wielkiego czterosilnikowego ciężkiego samolotu bombowego Sikorsky XBLR-3, projektowanego w latach 1935-1936.
(zdjęcie: NASA/[1])


W marcu 1936 roku obie firmy przygotowały drewniane makiety swoich bombowców, wizytowane następnie przez ekspertów z sił powietrznych. Makieta i wstępne założenia konstrukcyjne bombowca XBLR-2 firmy Douglas uzyskały wyższą ocenę wojskowych, dlatego kontynuowanie prac nad nowym ciężkim samolotem bombowym powierzono tylko tej wytwórni. Spodziewane zbyt wysokie koszty uniemożliwiły bowiem równoczesną realizację obu projektów, w związku z czym projekt XBLR-3 Sikorsky'ego został oficjalnie anulowany. Do tego czasu w zakładach Sikorsky wykonano jeszcze drewniany model XBLR-3 w skali 1/25, przebadany następnie w tunelu aerodynamicznym należącego do NACA ośrodka badawczego Langley Research Center.

Sikorsky XBLR-3 [24 kB]

Drewniany model samolotu bombowego Sikorsky XBLR-3 podczas badań w tunelu aerodynamicznym w ośrodku doświadczalnym NACA Langley Research Center w 1936 roku.
(zdjęcie: NASA/[1])


Mimo niepowodzenia z projektem bombowca XBLR-3 Sikorsky wykorzystał później jego niektóre rozwiązania konstrukcyjne (np. skrzydła i usterzenia) przy budowie pasażerskiej łodzi latającej VS-44A, będącej cywilną wersją patrolowo-bombowej łodzi latającej XPBS-1.


Dane taktyczno-techniczne (projektowane):


Konstrukcja: czterosilnikowy wielomiejscowy dolnopłat wolnonośny z zakrytymi kabinami załogi i chowanym trójpodporowym podwoziem z kołem przednim. Koła główne zdwojone. Usterzenie klasyczne, wolnonośne. Konstrukcja metalowa. Zapas paliwa 29900 litrów.

Wymiary

rozpiętość 62,45 m

długość 36,58 m

wysokość 10,67 m

powierzchnia nośna 428,65 m2

Masy

masa startowa 54422 kg

Osiągi

prędkość maksymalna 355 km/h

prędkość maksymalna (z pełnym obciążeniem) 319 km/h na wysokości 0 m

prędkość przelotowa 209 km/h

pułap 5547 m

zasięg maksymalny (z maksymalnym zapasem paliwa, przy prędkości przelotowej) 12312 km

długotrwałość lotu maksymalna 62 godziny

Napęd: cztery 24-cylindrowe silniki rzędowe w układzie W, chłodzone cieczą, typu Allison XV-3420-1 o mocy po 1193 kW (1600 hp, 1622 KM) każdy, napędzające metalowe 3-łopatowe śmigła przestawialne o średnicy 4,57 m

Uzbrojenie: brak danych (co najmniej jedna obrotowa wieżyczka strzelecka oraz bomby w komorze bombowej w kadłubie)

Załoga: brak danych

Wytwórnia: Sikorsky Aircraft Division of the United Aircraft Corporation, Stratford, Connecticut, USA

Produkcja: tylko projekt + makieta


Wykaz literatury:

1. L. S. Jones "U.S. Bombers B1 - B70", Aero Publishers, Los Angeles, 1962


zdjęcia/photos: NASA/[1]