Add to Google

  دنیای مجازی یا فاجعه مجازی در ایران

    نوشته های یک عاشق اینترنت درباره تمام رویداد های مرتبط با اینترنت

شایان شلیله

من شایان شلیله هستم، در تیر سال 1362 به دنیا اومدم و در تهران زندگی می کنم. چند سالی است که عاشق اینترنت و کوه شدم. به غیر از جمعه ها که کوه میرم روزانه بیش از 12 ساعت با اینترنت کار می کنم.
در این وبلاگ نظرات شخصی خودم را درباره فعالیت وب سایت های ایرانی، کامپیوتر، اینترنت، فناوری اطلاعات و دنیای مجازی که در آن زندگی می کنیم می نویسم. ادامه...

صفحه اول وبلاگ  

صفحه اول سایت

درباره ی من

عکس های من

پست الکترونيک

مینی بلاگ

بخش نظرات

 

آرشیو زمانی

آذر 89

آبان 89

مهر 89

شهریور 89

امرداد 89

تیر 89

خرداد 89

اردیبهشت 89

فروردین 89

اسفند 88

بهمن 88

دی 88

آذر 88

آبان 88

مهر 88

شهریور 88

امرداد 88

تیر 88

خرداد 88

اردیبهشت 88

فروردین 88

اسفند 87

بهمن 87

دی 87

آذر 87

آبان 87

مهر 87

شهریور 87

امرداد 87

تیر 87

خرداد 87

اردیبهشت 87

فروردین 87

اسفند 86

بهمن 86

دی 86

آذر 86

آبان 86

مهر 86

شهریور 86

امرداد 86

تیر 86

خرداد 86

اردیبهشت 86

فروردین 86

اسفند 85

بهمن 85

دی 85

آذر 85

آبان 85

مهر 85

شهریور 85

امرداد 85

تیر 85

خرداد 85

اردیبهشت 85

فروردین 85

اسفند 84

بهمن 84

دی 84

آذر 84

آبان 84

 

آرشیو موضوعی

آموزش الکترونیکی

اجتماعی و سیاسی

به فناوری اطلاعات مربوط نیست

درباره سایت های خودم

دیلی یا روزانه

 

پیوند ها

آرش زاد
کاوه یزدی نژاد
حامد خانکی
فرهاد نوری
امین بدیع زاده
نوید
سیاوش کشمیری
آرش حمیدی
علیرضا جمالزاده
یاسر حمزه لوی
امیر صادقی
ایستگاه
فعاد امیری
واژگون
uic وبلاگ هنری
شایان امیری
امیر مطلبی
آموزش زبان انگلیسی
خبرگزاری وبنا
استودیو طراحی گودین

 

مافیای وب فارسی

بعد از جشنواره وب سایت های ایران و سومین جلسه فعالان وب و پس از مراسم روز جهانی کاربردپذیری که در فرهنگسرای رسانه برگزار شد. خیلی ها حرف هایی زدن که من رو به این فکر فرو برد که در موردش بنویسم. یکی گفت جشنواره و برنده های جشنواره شده مثل داستان یوگی و دوستان، یکی گفت مافیا، یکی گفت حلقه بسه و آخر از همه هم پرهام گفت حرفه ای های وب فارسی، تا اینکه اسم مافیا از روی ماها برداره و پرونده این دستان رو بست.

اول که اومدم در مورد این موضوع بنویسم یک جستجو کردم دیدم که همین حرف ها در مورد ادبیات و هنر و سینما هم هست. یعنی هر گروهی که کمی باهم ارتباط برقرار می کنن و رفت و آمد و حرفی پیش میاد، سریع میشه مافیا. کمی خیالم راحت شد وقتی دیدم که بجز وب، ما دیگر زمینه ها هم مافیا داریم.

این موضوع من رو به این فکر فرو برد که جامعه حرفه ای ما به سوی مافیا شدن میره، و یا این عام جامعه هستن که مافیا پروری می کنن!!! راستش رو بخواین و نظر من رو بخواین، باید بگم که بیشتر این جامعه هست که مافیا پروری می کنه. با همین حرف ها و حدیث ها. با اعتراض و داد و بی داد و اشکال گرفتن و نقد بدون فکر و خلاصه خیلی حرف های دیگه.

من با حرف پرهام خیلی موافقم که این جمع، یک جمع کاربران حرفه ای وب فارسی هستش. حالا یکی میاد میگه شما کسی رو وارد این جمع نمی کنید، که به نظر من اصلا درست نیست. توی همین جلسات فعالان وب خیلی ها هستن که تازه وارد فضای وب شدن و تونستن بیان توی جلسات. خیلی ها هم هستن که به جلسات دعوت میشن و از شرکت توی جلسات بنا بر دلایل شخصی خودشون خودداری می کنن.

البته برای دوستانی که کم حوصله هستن و زود اومدن و می خوان زود هم برن، این نکته رو بگم که این جمعی که امسال داور جشنواره بودن و یا در جلسات فعالان وب شرکت کردن، سابقه ای بیش از 6 یا 7 سال در زمینه وب دارن. خیلی ها سابقه کاریشون به بیش از 10 سال هم میرسه. حالا شما فکر کنید توی جامعه وب فارسی که با تمام توسعه یافتگی خودش، بازم خیلی کوچیکه، این افراد با سابقه، با هم ارتباط های کاری و غیرکاری زیادی خواهند داشت. دور هم جمع میشن و باهم تبادل اطلاعات می کنند. حالا شما بفرمایید مافیا.

به خدا، بقال و نجار هم چهار تا رفیق هم صنف دارن، اصلا اتحادیه دارن و کلا ارتباط های زیادی با توجه به نیاز های خودشون باهم دارن، پس دوست بودن و رفیق بودن یک سری طراحی وب و برنامه نویس باهم و دور هم جمع شدنشون واقعا نمیتونه مافیا گفته بشه. بعدش تازه اینقدر میگین که آدم رو به این طرف میفرستین که حالا که این مدلیه واقعا بیایم مافیا بشیم. ولی باور کنید که این جامعه هستش که همیشه دوست داره عدم موفقیت خودش رو گردن یک گروهی بندازه که نمیزاره موفق بشن. فقط و فقط این موضوع بر میگرده به فکر تک تک افراد جامعه.

واقعا باور کنید روز اولی که اولین جلسه تشکیل شد تا این چند جلسه آخر، در روی هیچ کسی بسته نبود و هر کسی که دوست داشت می تونست بیاد تو و توی جلسات شرکت کنه. برای ورود به این جلسات نه کسی پولی میده و نه کسی پولی میگیره. حتی داورای جشنواره هم که واقعا زمان گذاشتن برای داوری سایت ها یک ریال هم دریافت نکردن، حتی خیلی از خود داورا بودن که کمک مالی هم کردن به جشنواره. یا اسپانسر بودن و یا اینکه هر چقدر که دوست داشتن دونیت دادن.

بخشی از هزینه های مراسم کاربردپذیری هم که توی ایران برگزار شد از محل کمک های مالی جشنواره تامین شد و طبق صحبت من و پراهم قرار شد هر مراسمی که با موضوع وب برگزار میشه و حمایت دولتی نداره، ما از محل کمک های مالی جشنواره خرج مراسم کنیم. واقعا چه مافیای خوبی هستیم به خدا ای کاش تمام مافیا های دیگه هم این مدلی مافیا بودن.

حالا دوستان عزیز، که این همه حرف و حدیث درست می کنید. وب فارسی اینقدر بزرگ هستش که کسی جای کسی رو تنگ نکرده، ما هم جای هیج کسی رو نگرفتیم. فقط کافیه که همت کنید و شما هم وارد گود بشید و شما هم برای این وب فارسی که واقعا بودن حمایت مونده از طرف خیلی ها، کاری کنید.

چه اشکالی داره در سال چند تا جایزه وبی داده بشه؟ مگه توی امریکا و اروپا فقط یک جایزه هست که اعتبار داره؟ نه هر کسی با توجه به توان خودش کاری انجام میده. البته نه اینکه از فردا شروع بشه تقلید و کپی کاری و اینها. بلکه هر جشنواره با ایده و نگاه خاص خودش. الان مثلا در زمینه وبلاگ نویسی این موضوع وجود داره، هر کی برای خودش مسابقه داره، از مسابقات تخصصی گرفته تا عمومی، نمی خوام بگم که کدوم اعتبار بیشتری دارن ولی هر کدوم به اندازه خودشون اعتبار دارن. توی زمینه سایت هم دقیقا همین هستش. هر کسی می تونه یک جشنواره راه اندازی کنه و شاید کیفیت جشنواره ها هم به همین میزان بالا بره.

اما وقتی که سختی جشنواره برگزار کردن تا این اندازه زیاد هستش، اینقدر دردسر و هزینه داره. تازه کلی مشکلات دیگه هم داره، از همه مهم تر اینکه آدم میره توی چشم همه، و این موضوعی هستش که خیلی ها از ما ایرانی ها از اون فراری هستیم. نه دوست داریم عکسمون جایی باشه، نه نام واقعیمون جایی باشه. حالا اومدیم و شروع کردیم به دینگ دینگ کردن که چرا و چرا.

والا به خدا، به جای اینکه بیایم بگین که اینا اومدن مافیا شده و زدن و بردن، کمی فکر و وقت و هزینه صرف کنید برای اینکه یک سرویس دهنده درست و حساب راه بندازین، یک سرویسی که به درد کاربران وب بخوره، بعد اون وقت ببینید که توی این جمع ها چه کسی می تونه جلوی شما رو بگیره. بعد اون وقت ببینید که خود ما ها که قدیمی هستیم چند بار از شما برای شرکت در این برنامه ها دعوت می کنیم. اما با پای کامپیوتر نشستن و فقط یک شخصیت مجازی داشتن نمیشه اومد هویت واقعی در دنیای واقعی پیدا کرد. همه ما اونجا برای خودمون امپراطوری داریم، اما توسعه امپراطوری های مجازی ما به دنیای واقعی نیازمند حرکت های واقعی هم هست.

 

پی نوشت : پرهام باغستانی همی در این زمینه مطلب نوشته که در آدرس http://www.parhamb.net/2010/12/blog-post.html قابل مشاهده است. توصیه می کنم مطلب پرهام رو هم بخونید.

+ نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 8 روز پیش پنجشنبه 20 آذر 1389


20 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.

کلید واژه ها : وب | اینترنت | مافیا | فعالان وب | جشنواره وب | پرهام باغستانی |



آلودگی هوا و دولت الکترونیک و هواپیمای آبپاش

والا در مورد این هواپیما های آبپاش که امروز در تهران دارن بر سرما آب میریزن، نمی دونم باید افتخار کنیم یا نه، ولی خوب اولین کشوری هستیم که داریم با کمک هواپیمای سمپاش آلودگی هوا رو کاهش میدیم. حالا همیشه اولین بودن که بد نیست و دلیل شکست نمیشه. تازه تو این روش هم شدیم اول. مگه اولین آدمی که رفت کره ماه نبود، شاید اینم شد.

یاد یک جک افتادم، یک روز یک آقای نشسته بود کنار دریاچه داشت قاشوق قاشوق ماست میریخت توی آب، یکی اومد گفت که چی کار می کنی، گفت دارم دوغ درست میکنم. بهش گفت اینکه نمیشه، آخه با اینقدر ماست و این همه آب، دوغ نمیشه درست کرد. اون مرد در جواب گفت ولی اگه بشه چی میشه.

حالا بیخیال این طرح آبپاش. خدایی برای رفع الودگی هوا و جلوگیری از تکرار اون توی سال های آینده، من شخصا یک راه به نظرم میرسه و اون توسعه دولت الکترونیک و خدمات الکترونیکی هستش. الان مثلا کلی سرویس ها از طریق پلیس + 10 داره ارائه میشه. واقعا نمی دونم چرا این سرویس ها رو الکترونیکی نمی کنن؟ 

تازه مخابرات و شهرداری هم اومدن سرویس های + 10 زدن. شما فکر کنید با کاملا الکترونیکی کردن این همه سرویس، و در کنار اون آموزش مردم واقعا چقدر میشه از رفت و آمد جلوگیری کرد. واقعا چقدر میشه جلوی آلودگی هوا رو گرفت.

مثلا دولت بیاد با من قرارداد ببنده برای 50 یا 60 تا سازمان دولتی که ما توی یک بازه زمانی بیاین برای دولت و خدمات الکترونیکی اونها سایت طراحی کنیم. طرح بدیم و برنامه بدیم که سرویس های دولتی کلا آنلاین بشه. بخشی از پرسنل سازمان های دولتی هم توی این طرح برن خونه بشینن و از خونه کار کنن. والا به خدا مگه بده.

دولت محترم هم بیاد فقط این محدودیت سرعت اینترنت رو برداره که مردم بتونن از سرویس ها استفاده کنن. و البته قول بده که کسی در زمان اجرای کار چوب لای چرخه ما نکنه. به خدا این طرح نه به نفع آمریکاست و نه به نفع جنبش سبز و نه یک طرح برانداز حساب میشه. این طرح فقط و فقط به کمک این دولت میاد که الان در راس امور هستش و مردم رو از مرگ و میر نجات میده. 

کلا هم برای دولت 5 یا 6 میلیارد بیشتر هزینه نداره. فقط کافیه که بی خیال اینترنت ملی و موتور جستجوی ملی و ایمیل ملی بشه و واقع گرایانه و درست فکر و برنامه ریزی کنه و نتیجه کار براش مهم باشه.

یک نگاه که می کنم به دور و اطراف خودم می بینم که واقعا بیش از 30 یا 40 نفر رو میشناسم که واقعا میتونن توی مدت زمانی کوتاه مشکلات مملکت رو رفع کنن در این خصوص. فقط موندم که چرا از این ها استفاده نمیشه، به خدا آشنایی خیلی از ما ها با اینترنت و تکنولوژی و درک مفهوم اون در پیاده سازی سرویس ها الکترونیکی کمتر از ساختن انرژی هستی ای نیست. والا یکی بیاد ما رو با اسکورت ببره و بشیم دانشمند دولت الکترونیکی.

نه به دین کار داریم و نه به سیاست، نه به این دولت و نه به اون دولت، فقط می مونه که یکی بیاد ما رو کشف کنه و از این زیرزمینی که هستیم مارو ببره بیرون و بشیم دانشمند. والا به خدا ما دانشمند هم هستیم. فقط کشف نشدیم.

دولت هم کلا یک سری کارها انجام بده. ممنوعیت آمد و شد اجرا کنه. سازمان ها دولتی و بانک ها رو هی تعطیل کنه. و بجای پخش این برنامه های بیخودی از رسانه ملی، برنامه آموزشی مربوط به اینترنت و شهروند الکترونیکی و ... رو به مردم آموزش بدیم. تازه یارانه هارو هم برداره واسه خودش. حتی می تونه بنزین رو لیتری 1000 تومان هم بده که اصلا کسی به فکر ماشین آوردن تو خیابون نباشه. 

دیگه قرار داد 6 میلیاردی بستیم با دولت و دیگه بنزین با هر قیمتی باشه برامون اهمیت نداره. بقیه هم که از سرویس های انلاین استفاده می کنند و کلی از هزینه ها کم میشه.

خدایی خیلی کارها میشه کرد که از آب بازی بهتر باشه.

این مطلب کمی خنده دار بود ولی واقعا میشه فکر کرد در موردش، کمی خنده دار نوشتم که تاثیر بیشتری داشته باشه.

+ نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 10 روز پیش سه شنبه 18 آذر 1389


9 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.

کلید واژه ها : دولت الکترونیکی | آلودگی هوا | اینترنت | وب |



الکسا و جشنواره وب ایران

والا یک وقت، آدم یک حرف هایی میشنوه که شاخ در میاره. مثلا امروز یک ایمیل برای من اومد در مورد سومین جشنواره وب سایت های ایران، دوست ما هم انتقاد داشته و خدا رو شکر در ادامه پیشنهاد هم کرده. برای من که واقعا خنده دار بود. "آخه مجبوری میای مدیر سایت میشی." اولین جمله ای بود که بعد از خوندن این ایمیل به ذهن من رسید.

دوست عزیز کاری که شما انجامش میدید رو سالیان سال هست که www.alexa.com انجام میده. پیشنهاد میکنم اگر قصد دارید استقبال زیادی از سایت شما بشه بصورت رندوم از بین 2000 سایت اول کشور از الکسا سایت رو کاندید کنید. پیشنهاد دیگه من این هست که از سایت های معروف برای معروفیت خودتون استفاده کنید.

والا چی بگم!!! آخه این دوست ما در یک حرکت کل وب رو برد زیر سوال. واقعا الکسا این همه ساله داره به بهترین سایت ها امتیاز میده؟؟؟ و آیا واقعا بهترین همیشه پربازدید ترین بودنه؟ اونم با اون الکسا که اصلا حساب و کتاب نداره. یعنی یک سایت که اسپمر گوگل هست خیلی راحت میاد تو لیست 100 سایت برتر ایران. 

بابا بهتره که قبل از اینکه مدیر سایت بشین اصلا واژه فناوری اطلاعات رو بدونید، بعد سعی کنید وب و زندگی مجازی رو تجربه و لمس کنید. با فرهنگ زندگی مجازی و ماهیت وب و اینترنت آشنا بشین. وجود همچین وب مستر هایی واقعا فاجعه ای است برای وب فارسی ما به خدااااا ها.

بعد هم میان میگن که چرا فلانی و فلانی شدن داور چرا فلانی و فلانی به فلان جلسه دعوت شدن و ... بابا حداقل فرق الکسا و جشنواره وب رو میدونن.

در خصوص پیشنهاد این دوست هم باید بگم که داداش بشین بینیم بابا ما اگه دنبال معروفیت بودیم کلی شاخ بازی بی خودی بلدیم در بیاریم و کلی مسخره بازی که معروف بشیم. مثلا سایت فال بزنم یا یک گروه زرد تو یاهو اینقدر شاخ و معروف میشم که بیا و ببین.


+ نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 19 روز پیش يکشنبه 7 آذر 1389


15 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.

کلید واژه ها : الکسا | جشنواره وب | فعالان وب | مدیر سایت |



این آیین نامه جدید

والا دروغ چرا، تا قبر آ آ آ آ آ. این آیین نامه جدید که در هیات دولت تصویب شده به نظر من تیر خلاصی بود به وب و اینترنت و خلاصه همه چیز. فیلتر کم بود حالا می خوان با استناد به این ماده و اون ماده، برخورد هم بکنن. توی قانون جرائم رایانه ای و آیین نامه ساماندهی و آیین نامه فیلترینگ و خلاصه این همه آیین نامه که صادر شده برای این وب فارسی بی پناه، همین یکی رو کم داشتیم که کلا بگه هرکی می خواد هر چیزی، به صورت برخط داشته باشه، باید بره مجوز بگیره.

یعنی من میرم وزارت ارشاد، میگم ببخشیم من برای لواشک می خوام مجوز بگیرم، بعد ارشاد هم میگه خود مثلا برو شرکت ثبت کن، بعد میرم ثبت شرکت ها و میگم که می خوام شرکت لواشک رو ثبت کنم...... خدایا....

حالا فکر کنید بگم که نه آقا شرکت نیست، می خوام درخواست مجوز شخصی بدم، اولین چیزی که متاسفانه در زمان برادر گرامی اقای خاتمی مد شد، این بود که هر کسی که می خواد مجوز از وزارت ارشاد بگیره باید بالای بیست و چند سال سن داشته باشه، متاهل باشه و لیسانس داشته باشه. آقایونم که باید حتما پایان خدمت داشته باشن.

یعنی یک بدبختی که می خواد سایت داشته باشه باید 4 سال بره دانشگاه، بیاد بعد 2 سال بره سربازی، بعد بره زن بگیره و خلاصه ....

دهن سرویس شده رو اینجا میگن، اصلا دهن سرویس رو برای این مراحل اختراع کردن.

حالا خدایی هیچ کسی هم نمیاد بگه که این مجوز چطوری صادر میشه، به چه کسی مجوز میدن و ما چه بلایی باید سرخودمون و سایت هامون بیاریم.

والا دروغ چرا، تا قبر آ آ آ آ. من که گیج شدم واقعا یکی به داد من برسه.

+ نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 40 روز پیش يکشنبه 16 آبان 1389


6 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.

کلید واژه ها : اینترنت | آیین نامه | قانون | سایت | وب | وزارت ارشاد |



روز جهانی کاربردپذیری

پرهام باغستانی لطف کرده از من دعوت کرده که در برنامه روز جهانی کاربر پذیری در مورد کاربر پذیری و جوایز وب ایران صحبت کنم. من هم دعوت پرهام رو قبول کردم و قراره که در مورد کاربرپذیری و وضعیت اون در ایران و بیشتر سایت های شرکت کننده در جشنواره صحبت کنم.

البته هنوز بطور دقیق نکاتی که در مورد اون صحبت می کنم مشخص نشده، قرار شده کمی در این زمینه از پرهام هم کمک بگیرم که بحث خارج از موضوع نباشه ولی در کل یکی از مواردی که حتما توی صحبت های من درباره اون خواهم گفت، استفاده از باکس های تبلیغاتی خواهد بود. چون واقعا توی ایران تبلیغات به شدت آزاد دهنده هستند و نه تنها بازده سایت رو پایین میارن بلکه کاربر رو واقعا خسته هم می کنند.

البته یکی دیگه از مواردی که دوست دارم در مورد اون بیشتر صحبت کنم کاربرپذیری در ساختار سازمانی است.  این دید رو هم اگه پرهام موافق باشه در ادامه صحبت هام دربارش صحبت می کنم که کاربرپذیری usability  رو فقط توی طراحی سایت نبینیم بلکه تو طراحی سرویس و مدیریت سایت هم ببینیم. دقیقا سهولت کار با سایت در بخش هایی که پشت سایت قرار دارند و در ظاهر دیده نمیشن. 

مطالب دیگر:
نیما عربی هم مطلب نوشته در این زمینه

+ نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 49 روز پیش جمعه 7 آبان 1389


هیچ کس نظر نداده اما شما نظر بدین

کلید واژه ها : کاربردپذیری | طراحی سایت | وب | اینترنت | پرهام باغستانی | نیما عربی | استاندارد | سخنرانی |



تموم شد

بالاخره تموم شد، خیلی سخت بود، واقعا وحشتناک بود، ولی تموم شد. من میگم خوب بود، خیلی ها میگن کم و کاستی داشت، نمی گم که نه اصلا همه چیز اونی بود که می خواستیم، ولی بسم اله...، کم و کاست داشت، از اینجا به بعد کمک کنید که کمک و کاست نداشته باشه.

هرچی باشه بودنش بهتر از نبودنش هستش، پس دیگه خودمون چوب لای چرخش نکنیم. اگه بدونید این دو ماه آخر چقدر فشار بود...، نه حالا فقط برای جشنواره، بلکه فشار های شخصی و کاری، تمام سعی خودم رو کردم که این فشار ها، بار بیشتری نباشه رو تاخیر های جشنواره، نمیگم شاهکار کردم، تعریف از خود نباشه ولی کار کوچیگ و آسونی هم نبود.

اینجا واقعا باید تشکر کنم از دوستانی که همراه بودن، از تمام داورها، از تمام دوستانی که شب و روز کنار من بودن برای به سرانجام رسیدن جشنواره، اول از همه از پرهام باغستانی عزیز، واقعا توی 3 سال گذشته بخش بزرگی از توسعه جشنواره رو مدیون پرهام هستیم. بعد باید از محمد رضا محمد علی تشکر کنم، توی دوماه آخر جلو اومد و زمانی که من بریده بودم از به نتیجه رسیدن داوری و دبیری جشنواره، واقعا با پیگیری مداوم داورها جشنواره رو تونست جمع کنه.

یکی دیگه از افرادی که واقعا باید ازش تشکر کنم صالح سوزنچی هستش که با توجه به تمام فشار هایی کاری که داشت تونست زمان بزاره و این نرم افزار آنلاین داوری و ثبت نام جشنواره رو بنویسه. واقعا دستش درد نکنه.

از محسن براتی هم تشکر کرده باشم که مدتی مدیریت سایت رو به عهده داشت و توی یک بازه زمانی کارهای سایت رو انجام داد که کمک بزرگی بود برای جشنواره.

برگردیم به قبل تر، زمان ثبت نام، یار شب زنده دار من که چه شب هایی که صبح نشد، چشم تو منیتور، آیدین بهرمان عزیز که از بار واقعا سنگین بررسی اولیه سایت ها رو به عهده داشت. کم نیست بالای 1500 تا سایت و وبلاگ رو دیدن اونم توی یک هفته شایدم دوهفته. هنوز یادم نمیره که واقعا بعضی شب ها گریه می کردیم.

دیگه باید از آرش زاد تشکر کنم برای کمک هایی که توی دسته بندی برنامه ریزی داورا به من کرد، اگه کمک های آرش هم توی اون بازه زمانی نبود واقعا کار خیلی مشکل تر از اینی که هست می شد

یک تشکر هم بکنم از محسن ملایری عزیز مدیر سایت رپیدورد که این دوجلسه آخر فعالان وب رو که با موضوع جشنواره بود میزبانی کرد.

یک تشکر هم بکنم از اسپانسر های جشنواره که اون هایی که اسپانسر بودن و چه تمام افرادی که برای جشنواره دونیت و کمک های مالی ارسال کردن و حتی اون هایی که با نوشتن، قرار دادن لوگو توی سایت خودشون از جشنواره حمایت کردن.

مرسی، واقعا مرسی. دست همه شما درد نکنه.

بیانیه سومین جشنواره رو اینجا بخونید webna.ir/news/?id=1287821192 و لیست کامل برنده ها رو هم اینجا ببینید www.webaward.ir/winners 

فعلا همین کافیه. بازم از همه تشکر می کنم اگه کسی اسمش از قلم افتاده دیگه به بزرگی خودش ببخشه یا به من بگه تا اینجا اضافه کنم.

پی نوشت : یادم رفت از فرهاد نوری تشکر کنم که تا من سکته میزدم از مشکلات سرو کلش پیدا می شد و دلداری میداد.

+ نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 55 روز پیش شنبه 1 آبان 1389


8 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.



سومین جلسه فعالان وب با موضوع بررسی کاندیدا های سومین جشنواره وب

سومین جلسه فعالان وب، با حضور داوران سومین جشنواره وب سایت های ایران و با موضوع بررسی وضعیت کاندیدا های سومین جشنواره وب سایت های ایران، سه شنبه این هفته برگزار شد.

اول از همه پیشنهاد می کنم گزارش تصویری این جلسه رو توی وبلاگینا ببینید. خیلی حرف های برای جلسه فعالان وب و جشنواره دارم که سعی می کنم در آینده در خصوص این موارد بیشتر بنویسم ولی از همه مهم تر این هستش که بتونیم این جلسات رو ادامه بدیم و بتونیم به یک ساختار برسیم برای جلسات. و از اون هم مهم تر اینه که، هدف و برنامه ما برای جلسات مشخص باشه.

من خودم به این جلسات یک دید بلند مدت دارم. اول از همه حضور توی این جلسات برای من از این جهت مهمه که با دیگر فعالان وب آشنا بشم. اما هدف هایی هم دارم که امید وارم به اون هدف ها هم برسیم.

برای مثال یکی دیگه از نکاتی که من فکر می کنم می تونیم به سمت اون حرکت کنیم، تبادلات تکنولوژیکی میان فعالان وب ایران هست که می تونه به پربار شدن این جلسات کمک کنه. برای همین آخر این جلسه پیشنهاد کردم که برای جلسه بعدی دوستان اعلام کنن که چه موضوعی رو دوست دارم در موردش صحبت کنن. اگه بحث ها زیاد شد و تخصصی، باید کم کم به فکر یک جای بزرگ باشیم ولی فعلا سایت رپیدشیر داره این مراسم رو میزبانی می کنه که باید ازشون تشکر کنم.

استقبال از این جلسه آخر، خوب بود و من رو امید وار کرد که می تونیم جلسه بعدی رو هم داشته باشیم. یکی از مهم ترین مسائل این هستش که این جلسات روی زمان بندی باشه. البته باید کم کم جلو رفت و به این برنامه ریزی ها رسید. البته یکی از مشکلات اصلی به نظر من این بود که مستند سازی خوبی نداشتیم. البته صحبت ها هم خیلی پراکنده در خصوص جشنواره بود ولی در کل اگه قرار باشه از برنامه های بعدی تبادلات تکنولوژیکی هم داشته باشیم باید بیشتر روی مستند سازی کار کنیم که صحبت هایی که توی جلسه میشه رو بشه در اختیار اون دوستانی که نیستن هم قرار داد. حالا یا گزارش مکتوب یا گزارش صوتی.

پیشنهاد هم می کنم که با نوشتن در مورد جلسه فعالان وب و بیان دیدگاه ها و نظرات خودتون کمک کنید که بتونیم این راهی رو که شروع کردیم ادامه بدیم و جلو بریم.


* عکس از وبلاگینا (آرش زاد)


+ نوشته شده توسط شایان شلیله در گروه دیلی یا روزانه 61 روز پیش يکشنبه 25 مهر 1389


2 نفر نظر دادن شما هم نظر خود را بنویسید.

کلید واژه ها : وب | فعالان وب | جشنواره | اینترنت | فناوری اطلاعات |




کلیه حقوق این وبلاگ برای شایان شلیله محفوظ است

Copyright (c) 2006 - 2010 Shayan Shalileh

کپی برداری بدون ذکر منبع اصلی مساوی است با درخواست از خدا برای هک شدن شما