gibbo's blog

แค่สงสัยว่า ... เราจะเดินไปทางไหนกัน?

แค่สงสัยว่า นอกจากสรรเสริญกษัตริย์กับหลงตัวเองแล้ว คนไทยมีความทะเยอทะยานแห่งชาติร่วมกันรึเปล่า? ทะเยอทะยานแบบญี่ปุ่นสมัยปฏิวัติเมจิ เกาหลียุคส่งออกวัฒนธรรม จีนยุคสังคมนิยมตลาดเสรีข้ามโลก ประมาณนั้น

คุณนึกออกไหมว่าอยากให้เมืองไทยก้าวไปอยู่จุดไหนอีกสิบ ยี่สิบ ห้าสิบ หรือร้อยปีข้างหน้า?

ผมคิดเผื่อคนรุ่นต่อไปไม่ออก แค่จินตนาการยังยากเลย หรือหลังผลัดแผ่นดินค่อยว่ากัน? แล้วตอนนั้นจะยังมีสิ่งที่เรียกว่า "ประเทศไทย" รึเปล่า?

ต่างขั้วช่วงเปลี่ยนผ่านเป็นเรื่องปกติ มั้ง? อย่างน้อยคุณก็ได้บอกว่าตัวเองอยากเดินไปทางไหน (แต่บางคนกลับกลัวที่จะได้ยินเสียงของคนอื่นพูดสิ่งที่แตกต่าง)

แต่ถ้ายังอยากเดินไปด้วยกันก็ควรตกลงกันให้ได้ก่อนว่า เราจะเดินไปทางไหนกัน?

รายงานผลประกอบการความสุขประจำปี 2553

กำไรความสุขสุทธิ เพิ่มขึ้นจากปี 2552 100% และเป็นความสุขที่ผู้คนหยิบยื่นให้ทั้ง 100% แม้หน้าตาจะไม่บ่งบอก แต่ปรอทวัดความสุขไม่อาจโกหกได้ เมื่อเทียบกับปี 2550 แล้ว ถือว่าเพิ่มขึ้น 1000% (ปี 2550 - 2552 เกิดภาวะความสุขซบเซาขั้นวิกฤติ) และกำไรความสุขปี 2553 ถือเป็นอัตราเติบโตแบบก้าวกระโดดที่สุดนับแต่ปี 2541 - 2545 แม้ปีที่ผ่านมาจะไม่มีหุ้นส่วนความสุขเป็นตัวเป็นตนเหมือนปี 2541 - 2545 แต่ลงทุนด้วยความคาดหวังเพียงน้อยนิดแล้วความสุขเติบโตมหาศาล ถือว่าไม่เลว

Drupal 7, anyway ...

Twitter กับ Facebook ทำให้ผมเขียนอะไรยาวๆ ไม่ได้อีกต่อไป blog เลยร้างไปหลายเดือน แต่ไหนๆก็ไม่ได้ใส่ใจมันเท่าไหร่อยู่แล้ว เลยอัพเดตเป็น Drupal7 มันซะเลย ไม่ต้องกลัวเจ๊ง!

ตอนแรกดูเหมือนง่าย จริงๆมันก็น่าไม่ยาก เพราะผมใช้ contrib modules ใน blog นี้ แค่ไม่กี่ตัว เลยไม่ต้องกังวลมากเวลาอัพเดต database (แต่เนื้อหาบางส่วนก็ยังเพี้ยน เพราะใช้ code filter สำหรับ code block พอเอาออกไปมันเลยเละ!) แต่ปัญหาที่ทำให้เจ็บใจ คือ ผมใช้ Drush ดาวน์โหลด contrib modules แล้วเก็บซอร์สด้วย Git ตอนรันใน localhost ไม่เจอปัญหาอะไร แต่พอ deploy ขึ้น webfaction เจอ error แดงเถือกตลอด

โลกกว้างใหญ่กว่าใจคนมากนัก...

ฉันพอใจที่จะอยู่ในโลกแคบๆของตัวเอง มีประโยชน์อะไรที่ต้องตายเพื่อสิ่งที่เราเห็นว่าไร้สาระ? ฉันไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่เธอแต่ละคนเชื่อนั้นเป็นเรื่องไร้สาระ ฉันยกย่องทุกคนที่ยอมตายเพื่อสิ่งที่ตัวเองศรัทธา แต่มนุษย์แต่ละคนก็มีความสิทธิในการกำหนดคุณค่าชีวิตของตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องมีใครเห็นตรงกับเรา และในเมื่อเราต้องการอยู่ร่วมกันเป็นสังคม เสรีภาพจึงจำเป็นต้องมีขอบเขต ฉันไม่ได้หมายความว่าสังคมต้องมีกฎหมายบังคับเสมอไป แค่เรารู้สึกเห็นอกเห็นใจกันและกัน ก็คงพอที่จะทำให้เราอยู่ร่วมกันได้แล้วกระมัง?

Rationality and Absurdity in Thai Politics.

01110100 1100101100011 00100100 01001 1110100 101110 111010011 000111 001110010111 01001100101100011 00100 1000100111 101001011101 110100 110001110011100 1011101001 100101100 01100100 1000100111101 00101110111010 0110 0011100 111001011101 001100101 1000110010010001001 111010010111011 101001100 01110011100 101110100 11001011 0001 1001001000 10011110100101110 111010011 0001110011100 1011101 001100101 10001100100 1000100 111101001 011101

Tag(s):

Pages

Subscribe to RSS - gibbo's blog