دو شنبه  ۸  آبان ماه ۱۳۹۱  -  ساعت  ۵۹  :  ۶
"" رعايت اخلاق و منش پهلواني، گام نخست هر رقابتي است""
 
امتیاز به خبر :
اخبار مرتبط
نظر شما درباره اين خبر
آنها تعصب را به سرخابی‌ها یاد داده‌اند
زلزله تراختوریها الگوی خروشان لیگ
شنبه  ۱۹  شهریور ماه ۱۳۹۰  -  ساعت  ۵۵  :  ۱۴ کد خبر : ۵۲۸۸۹
تعداد بازدیدکننده : ۱۵۶۸ نسخه چاپی
اتحاد آنها بی‌نظیر است و تعصبشان مثال‌زدنی! تراکتوریها فرهنگ جدیدی را به فوتبال ایران آورده‌اند و آن حمایت خروشان و پرشور در طول تمام 90 دقیقه بازی بدون ذکر اسامی خاص است.

آنها تراکتور را تشویق می‌کنند و برای این کار لحظه‌ای هم صبر و تحمل ندارند.

مقایسه تراکتوریها با هواداران سرخابی که وابسته به افراد خاص هستند به وضوح تفاوت آنها را به فوتبال ایران نشان می‌دهد! تراختور، تراختور شوخی بردار نیست. عقب‌نشینی هم ندارد. سرخهای شمال غرب که گستردگی و وفور فراوانی در سراسر کشور دارند و تیمشان را هیچ کجا تنها نمی‌گذارند با هیچکس تعارف ندارند. به بازی با استقلال که رجوع کنید متوجه می‌شوید که اسمها برای آنها اهمیتی ندارد و آنها فقط یکبار امیر قلعه‌نویی را ملقب به امیر پاشا تشویق کردند که آن هم در تقابل با هواداران استقلالی بود که علیه قلعه‌نویی شعار می‌دادند! وگرنه شعارهای آنها به زبان شیرین آذری همگی به تراکتور ختم می‌شد.

پا که می‌کوبیدند زلزله‌ای را از پشت شمال ورزشگاه آزادی ایجاد می‌کردند که ارتعاشهای آن بشدت زمین را می‌لرزاند. فریاد که می‌زدند تن صدایشان بالاتر از تن صدای دیگران بود!

به مفاهیم صوتی آشنا نیستیم اما اینگونه این تفاوت را بیان می‌کنیم که: اگر دیگران با 70 درصد قوا فریاد می‌زنند و شعار می‌دهند اینان با صددرصد قوا انرژی خود را تخلیه می‌کنند و نمی‌دانیم و نمی‌فهمیم که چگونه می‌توانند 90 دقیقه و بلکه بیشتر چنین فریادهایی را بلاانقطاع فریاد بزنند! و کوتاه هم نیایند.

به سرخابی‌ها نگاه کنید؛ هر چند دقیقه یکبار سکو فریاد می‌زند پرویز خان مظلومی! یا حمید استیلی!

حتی بر عکس فریاد قلعه‌نویی یا علی دایی را هم سر می‌دهند! چند دقیقه بعد هم چند بازیکن خاص و مورد علاقه برخی لیدرها! در طول 90 دقیقه شاید تنها یکی، 2 بار اتحاد همه آنها را می‌بینید! که شور و شعفی وجدآور به ورزشگاه می‌دهد آن هم چند بازی در میان وقتی است که سرود قهرمانی سر می‌دهند یا زحمت می‌کشند و سوت می‌زنند! همین... و بس!

اما تراکتوریها اینگونه عمل نمی‌کنند. آنها حتی وقتی شعار هم که نمی‌دهند سر و صدایشان ورزشگاه را گیج و منگ می‌کند! انگار آرام و قرار ندارند! بله آنها برای نگاه کردن به بازی نمی‌آیند، آنها تماشاگر صرف نیستند بلکه هوادارند.

نمونه‌شان شاید در قاره آسیا فقط هواداران کره‌جنوبی باشند! فراموش نمی‌کنیم در جام ملتهای 2007 و در مالزی، کره‌ایها حتی به هنگام زدن ضربات پنالتی به ایران هم هرگز سکوت نکردند و سر و صدایشان بدون قطع شدن ادامه پیدا می‌کرد و فقط ذره‌ای پس از گلهایی که می‌زدند صوتشان بالاتر می‌رفت!

تراکتوریها را به همین دلیل مبدع فرهنگ جدید در میان تماشاگران می‌نامیم و می‌بینیم! و تصور می‌کنیم هیچکدام از هوادارانشان کمتر از بازیکنان انرژی نمی‌گذارند چراکه آنقدر بالا و پایین می‌پرند که تصور می‌کنیم برخی بازیکنان در وسط زمین این همه جنب و جوش ندارند!

بله، تراکتوریها تافته‌ای جدا بافته و تحسین‌برانگیز هستند. آنها تعصب را به سرخابیها هم یاد می‌دهند. آنهایی که از شهرستانهای دور خود را به آزادی رساندند اگر اجازه داشتند شاید نیمی از ورزشگاه را پر می‌کردند اما اینجا در تهران هم استقلالیها تا ساعت 5 بعدازظهر تعدادشان کمتر از آنهایی بود که از 100 کیلومتر آنطرف‌تر آمده بودند!

*حسینی‌نژاد

ali
|
عالی
سینا-تبریز
|
عالی
حسین
|
عالی