slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3

Rys historyczny

Saneczkarstwo, skeleton (dawniej cresta) i bobsleje zostały wynalezione jako sport w szwajcarskim mieście Sankt Moritz w II połowie XIX wieku. Pomysłodawcą takiej formy spędzania czasu w zimowych kurortach był Caspar Badrutt. Jego pomysłem na zimowy wypoczynek dostępny dla wszystkich, było wynajmowanie pokojów w pensjonatach razem z wyżywieniem i rekreacją. Jego goście - głównie Anglicy - szybko dostrzegli w tej formie wypoczynku doskonałą okazję do zabicia nudy. Tego typu aktywność fizyczna nie była jednak mile widziana w kurortach, ponieważ zbyt często dochodziło do potrąceń przechodniów. Stąd już mały krok do przeniesienia ciekawych dla Anglików zawodów, na specjalnie do tego typu przystosowane trasy. Pierwsze zawody ze składem sędziowskim, startem i metą, zostały rozegrane 12 lutego 1883 roku w Szwajcarii. Trasa miała długość 4 km i rozciągała się pomiędzy Davos a Klosters. Zwyciężyli ex eqvo zawodnicy: student Oxsfordu H.P. Robertson z Australii i szwajcarski listonosz – Minach rodem z Klosters, z czasem 9 minut i 15 sekund. Minach otrzymał nagrodę w wysokości 100 franków szwajcarskich. Robertson z nagrody zrezygnował.

W 1913 roku, w Dreźnie została założona Międzynarodowa Federacja Sportów Saneczkowych (ISSV) - inicjatorami powstania tej federacji były Austria, Niemcy i Szwajcaria. Rok później w Libercu (wówczas Reichenberg) zorganizowane zostały pierwsze Mistrzostwa Europy w Saneczkarstwie. Po wybuchu I Wojny Światowej ISSV zaprzestała działalności, by powrócić w 1927 roku. Rok później w niemieckim Schreiberhau (Szklarska Poręba) miały miejsce II Mistrzostwa Europy w Saneczkarstwie. Wówczas też, w oddzielnych konkurencjach wystartowały kobiety. V Mistrzostwa Europy odbyły się w Krynicy w 1935 roku. W tym też roku ISSV została wchłonięta przez FIBT -Fédération Internationale de Bobsleigh et de Tobogganing (Międzynarodowa Federacja Bobslejów i Toboganingu założona w 1923 roku w Paryżu) i działała jako sekcja saneczkarstwa aż do wczesnych lat pięćdziesiątych. W 1955 roku rozegrano pierwsze Mistrzostwa Świata w saneczkarstwie, a w 1957 w Davos została powołana do życia Międzynarodowa Federacja Saneczkarska (Fédération Internationale de Luge de Course - FIL). W 1958 roku IV Mistrzostwa Świata w saneczkarstwie rozegrane zostały w Krynicy. Była to druga, tak wielka impreza saneczkarska zorganizowana w tym mieście. Zakończyły się one niespotykanym sukcesem Polaków, którzy zgarnęli 7 na 9 możliwych do zdobycia medali. Następną mistrzowską imprezą rozgrywaną w Krynicy był championat w 1962 roku. W 1959 roku, na zjeździe Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Monachium ustalono, że do programu igrzysk olimpijskich w Insbrucku w 1964 roku włączone zostanie saneczkarstwo. W pierwszym olimpijskim starcie saneczkarzy, udział wzięli przedstawiciele 12 państw: Argentyny, Austrii, Czechosłowacji, Kanady, Lichtensteinu, Polski, Szwajcarii, USA, Wielkiej Brytanii, Włoch, oraz wspólna drużyna niemiecka (RFN i NRD). Obecnie na świecie znajduje się 17 sztucznie lodzonych torów saneczkowo-bobslejowo-skeletonowych. Przed olimpiadą w Soczii oddany zostanie napewno 18 tor, a w niedalekiej przyszłości także tor w Krynicy-Zdrój. Do FIL należą 53 narodowe związki saneczkowe, w tym z tak egzotycznych krajów jak Puerto Rico, Indie, Wenezuela czy Bermudy.

Jakiekolwiek materiały znajdujące się na stronie UMKS Parkowa nie mogą być kopiowane bez zewolenia Zarządu Klubu i autorów.  

Uczniowski Międzyszkolny Klub Saneczkowy Krynica Zdrój umksparkowa.pl