RAST HABER

İslamcı değilseniz!

15.08.2015 © RAST HABER

Sorumuz “İslamiyet'i din seçenler”edir. Bunlardan da kastımız dünyada ne olup bittiğini bilmeyen, araştırmayan, gelenekten tevarüs ettiği kadarıyla “dini hayata ve algı”ya sahip olan geniş kitleler değil –ki bunların tamamını biz Müslüman kabul ederiz-, dinle daha yakın ilişki kuran, İslami bilgiye, düzenli ibadete ve belli bir bilince sahip bireyler; İslami gruplar, tarikatlar ve cemaatlerdir.

19. yüzyılda Batı ile keskin karşılaşma sonucu sarayın, arkasından cumhuriyetin yukarıdan modernleştirici politikaları dayatması karşısında tercih yapma zorunluluğu olmasaydı kimseye “İslamcı mısın, değil misin?” diye sorulmazdı. Çünkü kurucu ideolojisi İslam olan ve Müslümanlar için daru'l-İslam sayılan Osmanlı memalikinde iyi kötü politikalar dine göre düzenlenirdi. Ne zaman ki devlet, dini referans olmaktan çıkardı, işte o zaman “İslamcılık” da bizzarure ortaya çıktı. Yeni durumda Müslüman, ya devletin ve toplumsal hayatın tanziminde Batı'yı esas alacaktı –ki Batıcılar ve Türkçüler bu yolu seçti- ya da İslamiyet'i! İşte İslamcılık, kültür, fikir hayatı, ahlaki davranışlar, kamu politikaları, sosyal ve iktisadi ilişkiler ile devletler arası münasebetlerde İslamiyet'in referans alınmasını esas alan fikri, sosyal ve politik akımların toplamına denir. Bu manada Efgani gibi siyaseti önceleyen Birinci Said ile Abduh gibi eğitimi ve imanı önceleyen İkinci Said de İslamcıdır. İslamcılığı salt siyasete endekslemenin ne gerçeklik değeri vardır ne akademik olarak kaale alınmayı hak eder. Ayrıca İslamcılık gibi bütüncül ve kuşatıcı bir akımı siyasete indirgemek akademik kariyerlerini Batılı istihbarat ve siyasi karar mercileriyle uyumlu hale getiren Jill Kepel ve Oliver Roy gibi yarı oryantalist-yarı İslamologların provokasyonlarına gelmek olur.

Modern zamanlarda var oluş mücadelesi veren İslamcılar arasındaki çekişme talihsizliğini sadece biz Türkiye'de yaşıyoruz. İran ve Arap âleminde belirgin ayrışma var ama bizdekine benzer bir inatlaşma ve çatışma söz konusu değildir. Türkiye'de dindar gruplar hayatın çeşitliliğine uygun işbölümünü ve alan taksimini bir türlü kabullenemiyor, her biri kendini merkeze alıp diğerini değersizleştiriyor. Eğer bu iki İslami kanat arasındaki tarihsel çatışma olmasaydı bugünkü trajediye de maruz kalmazdık. Hata ve yanlışlıklar tek taraflı değil.

“İslam dünyasının sorunlarının İslamcılıkla çözülemediğini” iddia etmek, İslamcı pratiğin hangi ülkede ve hangi derinlikte başarısız olduğunu göstermeyi gerektirir. İslamcılık nerede iktidar oldu da sorunları derinleştirdi? Diyanet'e sarılıp laik-milliyetçi politikalar takip eden  Türkiye modeli mi, İhvan'a tahammül gösterilmeyen Mısır'da mı, bölgede İslamcıları yok etmeye azmetmiş monarşilerde mi? İran ve Milli Görüş siyasetini ayrıca ele alacağız.

“İslamcılık sorun çözmüyor”un manası, İslam dini sorunları mı çözemiyor, yoksa Müslümanlar dinden hareketle sorunları mı çözemiyor? Hangisi? Hal buysa, “İslamiyet'i iman ve ibadetle sınırlandıralım, sorunlarımızı Batı'dan iktibas ettiklerimizle mi çözelim? Siz İslamcı değilseniz, nesiniz? Hem Müslüman'sınız hem dünya işlerinde dine müracaat etme lüzumunu hissetmeyeceksiniz. Bu nasıl Müslümanlık? “Ben sadece Müslüman'ım” diyene sorularımız var:

a) Kamusal politikalar, dış siyaset, iktisadi hayat, aile hukuku, şehir ve medeniyet tasavvuru ile sorunları anlar, analiz eder, eleştirir ve çözüm üretirken Müslüman'ın referansı nedir?

b) Müslüman'ın Kur'an ve Sünnet'e dayanma ve meşru/muteber kelam ve fıkıh usulüne göre düşünme ve çözüm üretme mecburiyeti yok mu?

c) Müslüman kendine “demokrat, solcu, muhafazakar, milliyetçi, liberal, AB'ci, Avrasyacı” vs. kimlik seçerken, seçimini İslami referanslara göre temellendirmesi gerekmez mi? “Meşruiyet, şeriat'a uygunluk”tan başka şey mi?

Diyelim ki “iman” meselesini hallettik. Pekiyi ya “salih amel” ne olacak? Müslüman, gelir adaletsizliği, yaygın yoksulluk, etnik çatışma, şehirlerin tahribi, toplumsal çözülme, zulümler, sosyal politikalar konusunda bir sözü yok mu? Varsa İslamcı, çözümü başka kaynaklarda arıyorsa laiktir. İslam'ın geleceği açısından hayati önem taşıyan Türkiye'deki sosyal İslam-siyasal İslam gerilimi, birinin din algısını seküler-laiklik, diğerininkini milliyetçi-otoriter yönde dönüştürebilir.>>>>

Etiketler :
HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.

SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER