ىزدەۋ
كورۋ: 2467|جاۋاپ: 19
باسىپ شىعارۋ الدىنعى تاقىرىپ كەلەسى تاقىرىپ

ازيا ماعىپەر«اڭگىمەلەر»

[جالعانىمدى كوشىرۋ]
ءمالىم قاباتقا جوتكەلۋ
1#
كىم ازعىن
ازيا ماعىپەر

اۋىلدى اڭساپ، كەڭسىرىگىم اشىپ، كەرى قايتار جول تابا الماي، جۇمىسقا قولىم بارماي، جالعىز دوسىم كىتاپتان دا سۋىنىپ، قيالىم قانات قاعار كەڭىستىك ىزدەگەندە، بولماسا مىناۋ ءنان قالادان سىر بولىسەر پەندە تاپپاي تىقىرشىعاندا، ءيا ، شاپاعات سۇراي كەلگەن بىرەۋگە قول ۇشىن بەرۋگە شامام كەلمەي شارشاعاندا، ءتىپتى كەيدە شىتىرمان ويلاردان شىعار جول تابا الماي شىيىرشىق اتقاندا، شاعىن قالانىڭ تاپ ورتاسىنداعى «بەيسەنبى» باقشاسى دەپ اتالاتىن جاپ -جاسىل ۇجىماقتىڭ بەسىگىندەي باققا بارىپ بوي جازۋ بورىشىمداي سەزىلگەنى قاشان ماعان.
بۇگىن دە سولاي. ءبىر جاپ-جاس جىگىتتىڭ حات ساندىعىما قالدىرعان كەلەڭسىز كەڭەسىنە قانىم قاينادى. قازاقتا جىگىتتەر وزىنەن ۇلكەن ايەل ادامعا، جەڭگەسى بولماسا جەلپىلدەپ قالجىڭ ايتپايتىن قاعيدا بولماۋشى ما ەدى. عالامتوردىڭ الدىندا، ەكى قولدارى الدىنا سىيماي ءناپسىنىڭ قۇلىنا ايلانىپ بارا جاتقان جاستار جايلى نەگە ويلانبايمىز دەگەن ويعا كەلدىم. كىممەن سىر بولىسەم، بۇل جايلى اناما ايتسام سەنبەيدى، بالاما ايتسام ءتىپتى سەزىنبەيتىن شىعار، ءسوزدىڭ شىنى كەرەك، ورتاداعى بىزدەرگە تۇسەتىن سالماق تىم ءزىل. وسى تۋرالى وي قۇشاعىندا باقتى ارالاپ باياۋ كەلە جاتقام. ال، كەرەك بولسا، سۇلىكتەي ەكى جاس جىگىت، ءتۇسىن شىرامىتىپ تۇرمىن، قولدارىندا ءبىر بوتەلكە  اق اراق، وسى باقشادا جاتاتىن ماسكۇنەم جىگىتكە (ادام سياقتى ادامنىڭ بالاسى ەدى) الگى اراقتى بۇلعالاڭداتىپ سوڭدارىنان ەرتىپ جۇگىرىپ توقتايدى. سوسىن، الگى مۇساپىردىڭ اۋزىنا ءبىر تامىزىپ قايتا قاشادى. اناۋ سوڭدارىنان بىردە جىلاپ، بىردە كۇلىپ ەرەدى. سوسىن بىرەۋى ەرىنبەي - جالىقپاي اعاشتىڭ باسىنا شىعىپ الگى اراقتى بۇتاققا قىستىردى. اعاشقا شىعىپ اراقتى الماقشى بولعان ماستىڭ سىمى اۋىنان ءبىر-اق ايىرىلدى. ەندى بىرەۋى الگى اراقتى اعاشتىڭ باسىنا شىعىپ، قايتا الىپ، الگىنى سوڭىنان يتشە ەرتىپ بارادى. جىرتىلعان سىمنان ءتانى كورىنىپ اناۋ جالپاڭدايدى. ىشىندە ءىش كيىمى دە جوق ۇقسايدى الگىنىڭ. باقتا جۇرگەن قىز - جىگىتتەردە قىزىققا جينالدى... سىلەيىپ تۇرىپ قالدىم، ارى قاراي توزە المادىم، بىلەم. «ازعىندار! قايتىپ ارلانباي قازاقپىن دەيسىڭدەر»- دەپ ايعايلاپ جىبەرىپپىن، انادايدان اق ساقالدى ءبىر كىسى كەلىپ ءتانىن اشىپ جۇرگەن ماستى شاپالاقپەن تارتىپ كەپ جىبەردى. بەجەڭنىڭ مىس ءمۇسىنىنىڭ كوزىنەن جاس ساۋلاپ كەتكەندەي كورىندى ماعان. «ازعىن» دەگەن ءسوزدى سان قايتالاپ باقشادان ۇزاي بەردىم، كىمدى ايتقانىمدى ءوزىم  دە بىلمەيمىن. كۇندە ۇياسىنا قۇلاپ بارا جاتتى.

باعالاۋ

قاتىناسقاندار سانى 2كۇشى +50 التىن تەڭگە +30 جيناۋ سەبەبى
اعاجاي + 20 كوپ راقىمەت
نۇرلى + 30 + 30 كوپ راقىمەت

باعا ەستەلىگى

تانىستىرۋ
جولداعان ۋاقىتى 2016-4-29 11:49:49 | اۆتوردىكىن عانا
قايداسىز دەگەن اڭگىمەسىندەگى اعاسى كىم ەكەن ءا ،ءازيا اپايدىڭ.
تانىستىرۋ
 قابات باستىعى| جولداعان ۋاقىتى 2016-4-29 11:19:11 | اۆتوردىكىن عانا
ءبارىبىر
ازيا ماعنپەر

مەنىڭ تۇڭعىش جىر كىتابىم اقپان ايىندا كىتاپ دۇكەنىنە شىعىپتى. سالىپ ۇرىپ باردىم دا، ون قانشا داناسىن ءبىر-اق ساتىپ الدىم. اينالايىن اقپان، تاعدىرىممەن تامىرلاسىپ جاتاتىنىڭ قالاي؟!
التايدىڭ اپاي توسىندە اقپان ايىندا ومىرگە كەلىپپىن،ء اپپاق دۇنيەگە كوزىم تويماي، ءسابي جانارىما اپپاق شىلاۋىش اعاراڭداپ ەلەستەپ، ءاپپاق جورگەكتە ءاپپاق اجەمنىڭ قۇشاعىندا شيرادىم. انام اق ءسۇتىمدى اقتاۋىڭ كەرەك دەپ مىندەتسىنىپ كورمەدى، مەنىڭ موينىمداعى، جۇيەدەن، بارلىق پەندەنىڭ موينىنداعى قارىز اقتالۋى قيىن عوي. ءاپپاق ارماندى قۋالادىم، ءاپپاق كوڭىلدەردىڭ ءاپپاق شۇعىلاسىنا شومىلدىم، ءاپپاق ارىمدى قادىرلەدىم، زارىمدى ءاپپاق قاعازعا توكتىم، جىر كىتابىم دا وسى ايدا جارىق كورىپ وتىرماي ما؟ وسىنىڭ ءبارى، اينالايىن ءاپپاق اقپان، سەنىڭ سيىڭ بولار؟ شاتتىعىمدا شەك جوق. ومىرىمدەگى ەڭ قۋانىشتى ساتتەرىمنىڭ ءبىرى وسى ەكەنى داۋسىز. ەگەر، اكەم ءتىرىلىپ كەلسە، وندا ول قۋانىش ءتىپتى دە وزگەشە بولار ما ەدى، ءتاڭىرىم-اي! ءبىراق، ونداي باقىتتى ماعان قانداي كۇش سيلاي قويسىن. ەڭبەگىڭنىڭ العاشقى جەمىسىن الاقايلاپ اكەڭمەن ءبولىسۋ دەگەن قانداي باقىت! سەبەبى: اكە بالاسىنان ىلعي دا قۋانىشتى حابار كۇتەتىن قاتال دا، مەيىرىمدى تۇلعا. ال انانىڭ ءجونى بولەك. انام بار ـ ازىرگە وسى قۋانىشىما دا شۇكىرلىك. شاتتىعىم التايدىڭ اق يىعىنداي اسپانعا ءبىراق كوتەرىلدى. قولىمدا ـ ۇزاق جىلدىق اشتى-تۇشتى ەڭبەگىمنىڭ جەمىسى. اينا الدىنا كەلدىم. اينالايىندار-اي، اينادان ءوز بەينەمە ءساپ سالماعانىما دا جىل بولعان ەكەن-عوي...
وسىدان جىل بۇرىن، تاعى دا وسى اقپان. اكەم مارحۇم قاتتى سىرقاتتانىپ ۇلكەن قالادا ەمدەلىپ جاتقان-دى. بىردە، تەلەفون شالىپ ول كىسىگە كىتابىم شىعاتىن بولىپ جوسپارعا الىنعاندىعىن ايتتىم. جارىقتىق كەڭكىلدەپ كۇلدى. اكەم قۋانعان ساتتەرىندە ءدال وسىلاي كەڭكىلدەپ كۇلەتىن. سوسىن، دەرەۋ داۋىسىن قاتايتىپ:
ـ دەگەنمەن، جازعان-سىزعاندارىڭا تىم سالاق قارايتىنىڭ ماعان ۇنامايدى. سونىمەن بىرگە، جازۋ ەملەسىنە دە مۇحيات ەمەسسىڭ. ادام  ءوز بويىنداعى اللا سيلاعان قاسيەتىن قاستەرلەۋگە حاقىلى. مەن ساعان ەندى جاردەمدەسە المايتىنىم انىق. وسىدان بىلاي وقىرمانعا دەگەن ۇلكەن جاۋاپكەرشىلىكپەن وتىر ۇستەلگە. ـ  دەپ قىسقا قايىردى. اكەم الباتى تالمسىمەيتىن، وسىلاي ۇلى مىنەزدەگى جان ەدى. بىزگە ءامىر ەدى وسىلاي ايتقانى.
ـ ماقۇل، الاڭسىز بولىڭىز. ـ دەدىم دە ترۋفكانى ورنىنا قويا سالىپ اعىل-تەگىل جىلادىم. ۇزاق جىلادىم. اكەمدى ساعىنىپ جىلادىم. كەڭسىرىگىم ۋداي اشىپ جىلادىم. وقىرماندارىم كەشىرەر، مەن اكە الدىنداعى جاۋاپكەرشىلىكپەن ۇستەلگە وتىردىم. كىتاپتىڭ قولجازباسى دايىندالىپ بولىپ باسپاعا جونەلتىلگەن سوڭ، اكەم ءسال ساقايىپ ۇيگە كەلدى. ۇلكەن نەمەرەسىنە قازاق ءتىلى الىپپەسىن، سوسىن، ماعان قۇندىز بورىك، قۇندىز ىشىك اكەلىپتى. سىڭلىلەرىمنىڭ كوزى جارق ەتە ءتۇستى.
ـ كەل بەرى، اپاسىنىڭ بالاسىنىڭ كىتابىنىڭ ءشۇيىنشىسى،ـ دەپ ءوز قولىمەن كيگىزدى. بالنيتسادا بىرگە جاتقان تۇركيالىق ناۋقاستىڭ ۇلىنان الدىرتىپتى. بۇل مەنىڭ اكە قولىنان ەڭ العاش ءارى ەڭ سوڭعى العان سيلىعىم ەكەن عوي، قايدان بىلەيىن. انام كۇڭك ەتە ءتۇستى.
ـ قىمبات دارىلەرگە قيماعان اقشاسىن وسىعان جۇمساپتى،ـ دەپ.
مەن بۇل سيلىقتى ماساتتانا قابىلدادنم. ۇرپاعىنىڭ ەڭبەگىنە اكە تارابىنان جاسالعان جان جىلۋىمەن قابات، زاتتىق ىنتا.
بۇل كەزدە كۇن دە جىلىپ قالعان، الگى قۇندىز بورىك پەن قۇندىز ىشىك كيىلگەن جوق. اكەم: «كيسەڭ، قۇپ جاراساتىن ەدى.» دەدى. جاز شىعا ول كىسى دۇنيەدەن ءوتتى. ماعان سيلاعان اسىل كيىمى ـ سورەدە، ىستىق مەيىرى ـ جۇرەكتە قالدى.
بۇگىن كيىم سورەسىن اشىپ، قۇندىز ىشىك پەن قۇندىز بورىكتى ۇستىمە كيىپ، قول سومكاما كىتابىمدى سالىپ الىپ، كوشەگە شىقتىم. كۇللى شاھار، بارلىق ادام مەنىڭ كىتابىمنىڭ تاراتۋ سالتىن وتكىزىپ، ماعان ماراپات ايتىپ تۇرعانداي. مەن شەكسىز شاتتىق سەزىمىنە شومىلدىم. جانىما وسى اۋىلداعى بۇرىن پىسقىرىپ قارامايتىن بەلگىلى ءبىر قالتالىنىڭ ماشيناسى كەلىپ توقتاماسى بار ما؟ كىتاپتىڭ قۇدىرەتى شىعار بالكىم. سومكامدى سيپاپ قويام، كىتابىما قۇتتى بولسىن ايتار دەپ. ماشينانىڭ الدىنان حانىمى ءتۇسىپ، بورىك پەن ىشىكتى قايدان العانىمدى قۋزالاپ، «وتە ادەمى بولىپ كەتىپسىڭ» دەپ قۇتتىقتادى. دۇيىم دۇنيەنى قوڭىز دۇنيەمەن ولشەپ، باعالى شاپان كيسە اسپاندى يىعىمەن كوتەرىپ جۇرگەندەي سەزىلەتىن سەرى ماستىق ءومىردىڭ ءلاززاتى قانداي ەكەن؟ بىلمەيمىن. بالكىم وتە كەرەمەت بولار. ال مەن قاتتى كوڭىلسىزدەندىم. تاعى دا ءجۇرىپ كەلەم. ارعى كوشەدەن كىشكەنتاي قىز بالا «اپاي» دەپ شاقىردى. بەرى وتكەنشە توستىم. «ءتاۋبا» دەپ تۇردىم ىشىمنەن. وسىلاردىڭ وقۋى كەرەك ماعان.
ـ نە جۇمىس؟
ـ ۇلىڭىزدىڭ ۇرىمجىدەگى تەلەفونى قانشا ەدى؟ـ دەيدى قىز. كوكتەمگى كوبەلەكتەي ءومىر باعىندا سايرانداپ جۇرگەن اينالايىندارىم-اي. ەگەر، سەندەر كىتاپ دەيتىن كەرەمەتتكە كەزىكسەڭدەر قانداي ادەمى بولىپ كەتەتىن ەدىڭدەر، ءىشى دە، سىرتى دا سۇلۋ سۇمدىق دۇنيە مىنا عالامعا جارىق بەرىپ، شاتتىق سيلايتىن ەدى عوي. دەگەنمەن، ءۇمىتسىزدەنۋ دۇرىس ەمەس شىعار؟
كەتىپ بارام. تەلەفونىم بەزىلدەپ سالا بەردى. اكىم! «وسى كىسى قۇتتىقتاسا، ءبىر اۋداننىڭ قۇتتىقتاعانى عوي» دەگەن ويمەن:
ـ سالەم! ـ دەدىم.
ـ اپاي، جاڭا كەڭسەگە كىرىپ ەدىم، ۇلىلاردىڭ ايتقان ناقىلىنان بىرنەشەۋىن تاۋىپ بەرەسىز بە؟ قابىرعالىق جاساتىپ كەڭسەمە ىلمەكشىمىن.ـ دەيدى.
ـ ماقۇل.
«ءبارىبىر بۇل دا وقىماپتى» دەپ ويلاي قالىپ دەرەۋ ءتاۋباما كەلدىم. ونىسى قانشالىق، ۇلىلاردىڭ اقىلياسىن ىزدەۋى دە ەستىلىگى عوي، جانىنا اللا جاماندىق بەرمەسىن!
ءبارىبىر ەشكىم دە كىتابىمدى وقىمايدى.   
ۇستىمدەگى بۇل كيىم اكەمنىڭ كىتابىما بەرگەن ءسۇيىنشىسى مەن كورىمدىگى ەكەن عوي. پەندەگە اكە سيلاعان قازىنادان باسقا دۇنيە بايانسىز. «اكەڭنەن قالعان با؟» دەيتىن ناقىل قانداي دۇرىس. تۇڭعىش رەت بويىمدا ايەلگە ءتان ماساتتانۋ قىلاڭ بەردى. ءبارىبىر كىتابىمدى ەشكىم دە وقىمايدى. جۇرەگىمدى جىپ-جىلى شاتتىق كەرنەدى. قول سومكاما كەسەك التىن سالىپ الىپ كوشە كەزىپ جۇرگەندەيمىن...

باعالاۋ

قاتىناسقاندار سانى 2كۇشى +22 جيناۋ سەبەبى
اعاجاي + 20
كوڭىل5 + 2 كوپ راقىمەت

باعا ەستەلىگى

2#
 قابات باستىعى| جولداعان ۋاقىتى 2016-4-29 11:18:26 | اۆتوردىكىن عانا
قايداسىز
ازيا ماعىپەر

ونەرگە ولەردەي عاشىق ورىمدەي قىز ەدىم، باسىلىمداردان ءسىزدىڭ ءاربىر شىعارماڭىزدى قالدىرماي وقىپ، قارشادايىمنان سىزبەن جانىم جاقىنداسقانداي ءبىر كۇي كەشەتىنمىن، بىردە كىتابىڭىزدان سۋرەتىڭىزدى كورگەندە كادىمگى جۇرەگىم ءدىر ەتە قالدى، عاجاپ! كوزىڭىز سويلەپ كەتتى. كوردىڭىز بە، سۇمدىقشىلمىن با؟ سودان باستاپ مەنىڭ رۋحىم ءسىزدىڭ كەڭىستىگىڭىزدى شارلادى. ادام قيالىنان جۇيرىك دۇنيەنى عىلىم تابا المايدى بىلەم. كادىمگى سىزبەن سىرلاسام، كىتابىڭىزدى قۇشاقتاپ جاتىپ ۇيىقتايمىن، ارينە كىتاپتىڭ ىشىندە سۋرەتىڭىز بار…
تۇپ- تۋرا ون جىل ويلانىپ، ادىرىسىڭىزگە ادەپپەن وقىرمانىڭىز رەتىندە حات جولدادىم جاۋاپ كۇتىپ. جانارىم جاسقا تولىپ، جامالىم توزىپ، بار قۋانىشىم پوچتا ساندىعىنان تابىلارداي ءوزىم تاۋىپ العان تاۋقىمەتكە بەلشەمنەن باتىپ جۇرگەن كۇندەرىمدى، ەشبىر پەندەنىڭ باسىنا بەرمەسىن دەسەم، باسسىز سويلەگەن بولارمىن. ونسىز دا كىتاپ وقيتىن ادام ازايىپ، سورەلەردەگى كىتاپ عاشىعىن توسقان جارداي سارعايىپ تۇراتىن ءدال وسى ءبىر كەزەڭدە، اۆتور مەن وقىرماننىڭ اراسىندا ورناعان سۇيىسپەنشىلىك، ارينە، بۇلاقتاي تۇنىق، تەڭىزدەي تۇڭعيىق بولاتىنى مۇندا تۇر.
كىم بىلەدى، مىنا عالامتور الەمىنىڭ كوگارشىندارى بىزشە ءتىل  ونەرىن تانىپ، تامسانىپ،  تابىنىپ، بىرەۋدى بىزشە توسىپ، عايىپتان حات كۇتىپ، ءبىز قۇساپ ارپالىسقا تۇسە الار ما ەكەن دەشى؟
جاۋاپ حاتىڭىز ايتەۋىر ەس كەتىپ، جان شىققاندا جەتتى. ەستى ەملە، جۇعىمدى جاۋاپ اعىنان اقتارىلعان ادامدىق العىس، قارىنداسقا باق تىلەگەن بازىنالىق، بار بولعانى وسى عانا… «بار بولعانى وسى عانا» دەۋىمدى قارا، سوندا مەن سىزدەن وسىدان ارتىق نە كۇتۋىم كەرەك ەدى. دەگەنمەن، كوكىرەگىمنىڭ ار جاعىندا ءبىر بوستىق اڭىراعانداي ازاپتاندىم، ءارى قۋاندىم. ءبىراق سىزگە قايتا قايىرا حات جازۋعا باتىلىم مۇلدەم جەتپەدى. ەندىگى ەرمەك جىر جازۋ، جىرعاعان ادام جىر جازاتىن با ەدى. «اعا» دەپ باستالاتىن بالاپان جىرلار قاناتتاندى. «اعاعا حات» دەپ باستاپ سان جىلعى ساعىنىشىمدى، تابىنۋىمدى، شاعىنۋىمدى تۇگەلىمەن جىرعا ايلاندىردىم. كەمسىتە كورمەڭىز، كەسەك شىعارمالارىڭىزداعى كەيىپكەرلەر اراسىنان ءوزىمدى ىزدەپ، وزەگىم تالدى. ءسىز مەنى ەلەپ تە قويمايتىن شىعارسىز؟ ءبىراق بۇل ءوز سەزىمىم، ءوزىمنىڭ قيال الەمىمنىڭ حيكىمەتى. (كەشىرىڭىز، مەن ءسىزدىڭ تاۋداي تۇلعاڭىزدى تىرناقتاي تۋىندىما ايەلدە بولاتىن سىيقىر كۇشپەن سيعىزدىم.)
ءسىزدىڭ ادىرىسىڭىزگە ارنالعان جولدانبايتىن حاتتار دا قالىڭداي بەردى. تالعامىم –تارازى، ارمانىم- الىس، دارمەنىم- باسەڭ. ۇشتىم-باردىم ۇشقالاق سەزىم ەمەس، قالايدا. ءوزىم سەزەمىن، ساعىنىشسىز سارعايىپ، باعدارسىز اداسقان ساناسىز ساندالىس بۇل.
بىردە ءسىز تۇرعان قالاعا ساپاردىڭ ءساتى ءتۇستى. بار قايراتىمدى جيىپ، بارماعىمدى تىستەپ، سىزبەن كەزىگۋگە بولا ما دەپ تەلەفون شالدىم. ءسىز ماقۇل كوردىڭىز، ونىمەن قوسا، سەن اقىن قىزسىڭ عوي دەپ تاني كەتتىڭىز... سول كەزدە قوس قولتىعىما قانات ءبىتىپ قالىقتاپ كەتتىم. (راقىمەت سىزگە سول كەزدە ايتىلماي قالدى، بىلەم.)
سول قاسيەتتى قاناتىممەن عيماراتتاردىڭ اراسىنان تابانىم جەرگە تيمەي، ءسىىز ايتقان ادىرەسكە قالىقتاپ جەتتىم. ەسىگىن اشقانىم ەڭسەلى عيماتتاعى كەڭ ءارى تاپ-تازا كەڭسە. سول كەڭسەنىڭ تورىندە ءسىز. ءارى بيىك ءارى سالقىن، كەۋدەسى التىن، كەلبەتى كوركەم التاي سەكىلدى كورىندىڭىز. سول قاسيەتتى تاۋدىڭ قاسىندا ەسىم شىعىپ، ەڭكەيىپ ەتىگىمنىڭ باسىن كۇزەتىپ مەن تۇرمىن. ءدال وسى كورىنىستى جان بەرىپ سىزاتىن سۋرەتشى بولسا شىركىن. قازىرگى جاستار: بۇل ۇلكەن ساۋەگەيلىك، بولمايتىن دۇنيەنى بوياۋمەن جاساعان، بارماعى التىن، باسى تىلسىم ادام دەپ اڭىرىپ قالار ەدى ماعان جان كۇيەر بولىپ. سانامەن ساندالىپ، ويمەن ويران بولىپ ءجۇرىپ، بويانىپ بوي تۇزەۋدى ۇمىتىپپىن ۇرىنشاق باسىم. بۇل جايلى نەگە ويلانا قالدىم، نەگە ادەمى كورىنگىم كەلدى ەكەن، نەگە ءتىلىم بايلاندى؟.. ازاپتى تابىنۋ سەزىمىنە ەندى نە پالە قوسىلدى؟ ايتەۋ تەڭدەسسىز ءبىر كۇشتىڭ ۋىسىنا ۇمار-جۇمار ءتۇستىم دە كەتتىم. قۇلاعىم ۇلار- شۋ. قۇداي بىلەدى، ءوڭىم ولىكتەي شىعار، جوق، الدە باسقاشا ما؟
ەسەڭگىرەدىم. ەس جيۋىم ەكى تالاي ەدى. ءدال سول ساتتە، ءتاڭىرى وڭداپ ءدال قارسى قابىرعاداعى دۇنيە كارتاسىنا نازارىم اۋدى. ءيا، جەر باسىپ تۇرعانىمدى سەزىنگەندەيمىن. ىستىق بەلدەۋدە تۇر ەكەنمىن، قوڭىرجاي بەلدەۋگە جەتتىم - اۋ ايتەۋ. بۇل مەنىڭ اۋاسىن جۇتىپ، بىرەۋگە تابىنۋدى بىلسەم دە، تاعىلىق دەگەننىڭ نە ەكەنىن سەزدىرمەي، نە توڭدىرماي،  نە كۇيدىرمەي، ءجۇزىمدى اق، ارىمدى پاك كۇيى ساقتاۋعا سابىر بەرىپ، ساناما وشپەس ساۋلە سيلاعان دالام با، بىلمەيمىن. ارى قاراي مەنمۇندالاپ مۇزدى مۇحيىت تۇر، قالتىراي باستادىم، قالپىما دا كەلە باستادىم. مانادان الەمدى كەزىپ، ابىگەرگە تۇسكەن كوزىم ەمەس، ءوزىم ۇقسايمىن.
جان ساۋعالاعان جارالى كيىكشە بار قايراتىمدى بويىما جيىپ، سەكىرىپ شىعا جونەلدىم ەسىكتەن، سورلاعاندا سودان بەرى ءسىزدى الەمگە سيعىزا الماي الەكپىن. كەرەمەت كەسكىنىڭىزدى، كەلىسكەن كەلبەتىڭىزدى، كەڭىستىككە كەستەلەسەم بە دەپ قينالامىن.
قايداسىز؟ باياعى ادىرىسىڭىزدە بارمىسىز؟ سۇراعان عوي سول باياعى، ايتپەسە، « اعاتاي! » دەپ الدىڭىزعا الىپ ۇشىپ باراتىن قايداعى قاۋقار مەندە؟
قارتايعان شىعارسىز؟ جو-جو-جوق! تاۋ قارتاياتىن با ەدى؟ باسىنا تۇمان شوكسە شوگەر كەيدە.
التايدىڭ كەۋدەسى نۋ، ەتەگى گۈل بولىپ قۇلپىرا قالسا ءسىزدى ويلايمىن. ويلانىپ قاراي قالسام توبەسىنەن بۇلت كورەمىن.
قايداسىز؟
ەندى الدىڭىزعا ىزدەپ بارا قالسام، مالىنىپ كيىنىپ، كوركىمدى تۇزەپ بارار ەدىم

باعالاۋ

قاتىناسقاندار سانى 2كۇشى +16 جيناۋ سەبەبى
اعاجاي + 8 كوپ راقىمەت
نۇربول88 + 8

باعا ەستەلىگى

4#
 قابات باستىعى| جولداعان ۋاقىتى 2016-4-29 11:19:50 | اۆتوردىكىن عانا
مارالتاس شاقىرادى

ازيا ماعىپەر

ول ەكەۋمىز ادەبيەت-كوركەمونەرشىلەردىڭ كۋرىسىندە كەزىكتىك. ونى كورگەن جەردەن ەسىمنەن ايىرىلىپ، ەسالاڭ كۇيگە جولىقتىم دا قالدىم. اياعىم دىرىلدەپ، اۋزىما جوندەم ءسوز تۇسپەي، سۇرەپەتىم كەتىپ، سۇمىرەيىپ، ءبىر ۋىس شوكىمدەي بولىپ شوگىپ بارا جاتتىم. شوكىمدەي بولعان بىلاي تۇرسىن، كەۋدەمدە ءبىر الاپات وت تۇتانىپ، تۇلا-بويىمدى ورتەپ، ورنىمنان تۇرا المايتىنداي تۇرالادىم دا قالدىم. سوڭى دارىگەرگە قارالۋدان ءبىر-اق شىقتى. ءبىر ءتاۋىرى، وزىمە تەز كەلدىم. اقىلىمنىڭ تورەلىگىنە جۇگىندىم. سەزىمىمە جول قويماۋعا جويداقسىز بوداۋ بەردىم. جالعان تاكاپپارلىق جاساپ، جۇرەگىڭ تالپىنىپ تۇرعان باعىتقا بارماي، باعدارىڭنان اداسىپ، سارى ۋايىمعا سالىنۋ ـ ەڭ ۇلكەن قاسىرەت ەكەنىن ەكشەپ ءتۇسىندىم. سەبەبى، بۇندا ەشبىر سىرتقى كۇشتىڭ اسەرى بولعان ەمەس. بارلىق كۇرەس، كۇرەستەن دە كۇردەلى سوعىس ءوزىمنىڭ ىشىمدە ءجۇرىپ جاتتى. قارسى جاققا سەزدىرمەۋگە قاسارسىپ باقتىم. قالاي سەزدىرەسىڭ، ەي؟ قارعاداي بالا عوي، سەنىڭ ەركىڭدى العان. ەتەك-جەڭىن تولىق جىيىپ ۇلگىرمەگەن، ۇلبىرەگەن بىرەۋدى ەركەك ەكەن دەپ، ەستى ايەلدىڭ ەسىنەن تانۋى ناعىز ناقۇرىستىق شىعار. ونىڭ ۇستىنە، ەندىگىنىڭ ادامىن ەرتەك ايتۋ ەلەڭدەتە قويسىن با؟ سەزىمدىك تۇرعىدان باياعىنى بايانسىز سانايتىن، وتكەنى دە، كەلەشەگى دە جوق، وراي دەيتىن ۇران ۇستانعان ۇرىنشاقتارعا سەنەريا ەتىپ جازىپ، جاساپ، كوگىلدىر ەكراننان مىناۋ دەپ كورسەتپەسەڭ، سەزىم، ساعىنىش دەگەندەردى باسقا ۇعىنىپ، جۇمباق سەزىمدى كوزبەن عانا ۇقتىرىپ، كوپ سىردى كوكىرەكتە عانا ساقتايتىن ءبىزدى، بالكىم، پىسيحكالىق سىرقات دەپ قالار.
تابانى كۇرەكتەي ءبىر ايلىق ۇيرەنۋ! نەدەگەن ۇزاق، ءتوزىمىم جەتەر مە ەكەن دەشى؟ قالايدا، ءتوزىم كەرەك، تاعى دا ءتوزۋ. نە ۇيرەنىپ، نە قويعانىم بەلگىسىز، وزىمنەن-ءوزىم قاشىپ ءجۇرىپ، ايتەۋىر وتكىزدىم-اۋ  ۋاقىتتى.
حوشتاسار كۇنى كەشكى قوناعاسى بولا قالدى. ءان ايتىلدى، جىر وقىلدى، سوڭى بيگە جالعاستى. قىرىسقاندا، سىراعا جەلپىنىپ العان الگى جۇگىرمەك مەنى بيگە شاقىرماسى بار ما! باس تارتسام، ابەستىك بولاتىنىن ەسكەرىپ، بيلەي جونەلدىم. ءان ءشامشىنىڭ ۆالىسى.
«سول ءبىر كەش ەسىمدە،
جاعاسى بۇلاقتىڭ.
ايلى جاز كەشىندە،
سىرلاسقان ۇزاق ءتۇن.»
قولتىعىندا كوبەلەكتەي اينالامىن. و، تاۋبا، ەشبىر ءاتىرسىز جىگىت ءيسى مەنىڭ تۋعان جەرىمنىڭ گۇلدەرىنىڭ يسىنەن اۋمايدى. سول ءيىس تاماعىمدى، تاناۋىمدى جاۋلاپ، تامىرلارىمدى قۋالاپ بارا جاتتى. ال، تىنىسى سونبەگەن جانار تاۋدىڭ دەمى سەكىلدى. ءسىرا، دەنىم ساۋ ما وسٸ مەنىڭ دەيمىن ىشتەي. ول ـ ءامىر يەسى، مەن قوي اسىعىنداي قولىندا ويناپ، قولتىعىنا كىرە تۇسكەنمىن عوي. ونىڭ دا تارتىناتىن ءتۇرى جوق. قولقاما وكسىك تىعىلىپ، اعىل-تەگىل جىلاپ جىبەردىم، ونىڭ قۇشاعىندا اينالىپ بارامىن. باسىم يىعىندا، كوز جاسىم كويلەگىنىڭ ومىراۋىن جۋدى. ءبىراق ول ەشتەمەنى سەزبەگەندەي. مۋزىكا اياقتاپ، مەنى ورنىما وتىرۋعا ىلتيپات ەتىپ جاتىپ:
- اپاي، كەرەمەت بيلەيدى ەكەنسىز. بۇگىن كەش ماعان «ءبي سەرىك» بولىڭىزشى.ـ  دەپ قيىلا ءوتىندى. ىلە-شالا ەكىنشى موزيكا باستالدى. مەنى تاعى دا بيلەۋگە شاقىردى. بۇل جولى ورنىمنان تۇرۋىما ۇلگىرتپەي، قولىمنان تارتىپ، شىرق كوبەلەك ايلاندىرا جونەلدى. ەركىن جوعالتقان ەسسىز سانادى ما كىم ءبىلسىن مەن بايقۇستى؟ بۇل جولى تاماعىنىڭ استىنداعى تارىداي قارا مەڭى دىعدىرىمدى قۇرتتى. ول بيلەپ ٴجۇرىپ:
ـ اپاي، جاڭا نەگە جىلادىڭىز؟ ەندى نەگە ءۇنسىز قالدىڭىز؟- دەپ سۇراماسى بارما؟
ۇندەمەدىم. ماڭىمداعىلارمەن ەشبىر ەسەپتەسپەپپىن- اۋ، ەندى ويلاسام.
بويىمداعى بار قۋاتىمدى جيناپ جىميدىم دا قويدىم. الاقانىنان وتكەن ىستىق الاقانىم ارقىلى، كەۋدەمدە جاتقان سان جىلداردىڭ توڭىن ەرىتكەندەي بولدى. ودان كەيىن قانشا بيلەگەنىمىز ەسىمدە جوق. قۇشاعىندا شىر كوبەلەك اينالا بەرىپپىن.
ـ اپاي،ـ دەدى ءبىر كەزدە ول،ـ مەن سىزبەن بۇرىننان تانىس سىياقتىمىن. سونداي جاقىن سەزىلدىڭىز ماعان العاش كورگەندە.
سول ءسوزى ەسىمدە انىق قالىپتى. قوناعاسى تاراپ، جاتاققا جەتكەنشە بىرگە كەلە جاتىرمىز. كوڭىلىمدى بىردەمەنى ءبۇلدىرىپ الدىم با دەگەن ازداعان قورقىنىش يەكتەپ الدى. ءسوزىمنىڭ دە ەبى قاشىپ، وعان الدە نەلەردى شاتىپ-بۇتقان بولامىن. ارا-اراسىندا ونىڭ تۋعان جەرىن دە ماقتايمىن. ءبىزدىڭ اۋىلعا دا قىدىرىپ قايتساڭشى دەپ قويامىن.
ـ ءسىزدىڭ تۋعان جەرىڭىز قالتوندى ولەڭدەرىڭىزدەن كوپ وقىعاندىكى مە، تۇسىمدە كورگەنىم بار.ـ دەپ قارقىلداپ كۇلدى ول مەنىڭ جاڭاعى سوزىمە وراي. وسى كۇلكىدەن سوڭ، مەندە سويلەۋگە دارمەن قالمادى. ارى قاراي ونىڭ جانىندا ايالداۋ ازاپ سياقتاندى. اقىرى:
ـ حوش ەندى، جۇرە بەر!ـ دەدىم دە، جاتاعىما جالعىز قايتتىم. دەسە دە، تازا ءبىر ءتاتتى قيالدىڭ قۇشاعىندا، كەۋدەم تولىپ، جانىم جاي تاپقانداي، راقات ۇيىقتادىم. تۇسىمە ەرمەك كىردى. ەكەۋىمىز قالتون سۋىن جاعالاپ كەلەمىز.
ـ شارشادىڭ با؟ كوپ بيلەدىڭ عوي؟ـ دەيدى.
ـ جوعا.ـ دەيمىن.
ـ سەن قازىر اقىن بولدىڭ، قالتونىڭدى دا تالاي جىرلادىڭ. ءبىراق، ونى كۇزەتىپ جاتقان مەنى ۇمىتىپ كەتتى مە دەسەم، قۇدايا ءتاۋبا، ۇمىتپاعان سەكىلدىسىڭ،ـ دەپ كۇرسىنىپ قويادى.ـ ايتپاقشى، باياعىدان كەيىن مارالتاسقا ءبىر بارمادىڭ عوي اقىماق. مارالتاستىڭ تۇبىندەگى تۇمانىڭ كوزى بىتەلىپ قالىپتى، قۇرىعاندا، سونى ءبىر تازالاۋ كەرەك ەدى. سونى تازالاپ، ايناداي سۋىنا ءۇڭىلىپ قاراشى، ەكەۋمىزدىڭ بەينەمىز بار. كەلىستىك پە، مارالتاسقا بارامىز با؟
ـ ءيا، قاشان؟
ـ كۇزدە.
ـ نەگە كۇزدە؟ ەرتەڭ، بولماسا، قازىر-اق اتتانايىق.
ـ اسىقپا...ـ دەپ قويىپ، شاشىما قىپ-قىزىل دالا گۇلىن قاداپ بەرىپ جاتىر.
مۇرنىما ماناعى ءيىس كەلەدى. اكاۋ، مىناۋ گۇلدىڭ ءيسى مە؟
ول اسپانعا قارادى. تاماعىنىڭ استىنداعى تارىداي مەڭى كورىنبەيدى. مەڭىڭ قايدا؟ مەڭىڭ دەيمىن-اۋ، ءوزىڭ قايداسىڭ؟ «ەندى كەتپەشى» دەپ قولتىعىنا تىعىلسام، بۇرىنعىشا قۇشاقتامايدى. وكپەلەگەندە ءوڭى قۋقىلدانا قالاتىنى بار-تىن، قاتۋلانا قالدى بۇل جولى. ونىسىنا قاراماي، «وي، ءتىرىسىڭ بە سەن؟» دەپ موينىنا اسىلىپ ەدىم، ەلەسى ءىزىم-عايىم جوق بولدى.
«ەرمەك!» دەپ ايعايلاپ ويانىپ كەتتىم. «ەرمەك،ـ دەدىم وزىممەن ءوزىم سويلەسىپ،ـ مەن سەن ومىردەن وتكەلى ەشكىمدى سۇيگەن ەمەسپىن. ءيا، تۇرمىس قۇردىم. ءبىراق ول ءسۇيۋ مە؟بىلمەيمىن. ونىمدى كەشىرەسىڭ. سەبەبى، الدىمەن سەن ءوزىڭ مەنى تاستاپ حوردىڭ قىزدارىنا كەتتىڭ. ماڭايىم سول قالپى، ەش دۇنيە وزگەرگەن جوق، تەك سەن عانا جوقسىڭ، سولاي ەمەس پە؟ ال انا جىگىت سەنەن نەگە اۋماي قالعان؟ تاماعىنىڭ استىنداعى مەڭى، قارقىلداپ كۇلگەنى، ولەڭ وقىعانى... ۇيباي-اۋ، كەشىرشى، سەن ولەڭ وقىمايدى ەكەنسىڭ عوي، قالاي شاتاستىم؟ شاتاسقانىم جوق. سەن كۇي تارتاتىنسىڭ. ادامعا ادام وسىنداي ۇقسايتىنىن ەندى ءبىلدىم، انا جىگىت ساعان قاتتى ۇقسايدى ەكەن. سەن قالاي تۇسىمە كىردىڭ، سەن ٴوزى سول جىگىتتىڭ ءوزى ەمەسسىڭ بە؟ جوق الدە، مەنى ەسىركەپ قايتا ورالدىڭ با؟ جو-جو-جوق! سەن ماعان: «پايداسى دا، نايزاسى دا جوق قۇر قيالعا بەرىلگىشسىڭ» دەۋشى ەدىڭ، راسىندا سولايمىن با. بىلمەيمىن.
ەرتەسى بالا جىگىتكە باسىمدى يزەپ قانا حوشتاسىپ، اۋىلعا اتتانىپ بارامىن. بۇل جولعى كۋرستەن جوعالتقانىمدى تاپتىم. ءبىراق، از كۇندە بويىمداعى كۇش-قۋاتىمدى جوعالتتىم. ءبىر ءتاۋىرى، وعان ەشتەمەنى سەزدىرمەدىم ـ سول دا مىقتىلىق ايەل زاتى ءۇشىن. دەگەنمەن، ماعان وڭاي بولمادى... شىنىندا.
سول كۇيزەلىستىڭ سوڭى ساپ-سارى ساعىنىشقا اينالدى. كەيدە ءوزىڭدى دە قاتتى كىنالايمىن، ەرمەك. قابىرعامدى قاقىراتىپ، جۇرەگىمدى جۇلعىلايتىن دەرت سيلاپ، جۇمىر جەردىڭ بەتىنە مەنى قالتىردىڭ دا، ءوزىڭ اسپانعا ۇشىپ كەتتىڭ. مارالتاسقا سەنىمەن عانا بارعانىمدا ول مارالتاس.
ۇيگە ورالعاننان كەيىن، توپتىق تۇسكەن سۋرەتتەردىڭ ىشىندەگى سول جىگىتتىڭ بەينەسىنە ۇزاق قاراپ وتىراتىن ادەت تاپتىم. سوندا مەن كىمدى ساعىنامىن دەشى؟
سودان بەرى دە، بىرنەشە جىل ءوتتى. وتكەن جىلدار جۇرەكتى ەمدەدى مە؟ جوق الدە، مەنىڭ جۇزىمە سىرىن جازىپ، ويىمدى، قيالىمدى قيىرعا بۇرىپ كەتتى مە؟ بىلمەيمىن. بۇگىن الگى بالا جىگىت ءبىزدىڭ اۋىلعا ات باسىن تىرەگەنىن ايتىپ قوڭىراۋ شالدى. شاماسى بىرنەشە كۇن بولاتىن ۇقسايدى. ارينە، قىزمەت بابىمەن  كەلگەن.
ـ ەرتەڭ...ەرتەڭ،ـ دەدىم تەلەفوندا باس-اياقسىز،ـ مىندەتتى تۇردە، مارالتاسقا بارۋىم كەرەك.
ءيا، ءيا، ەرمەك تۇسىمدە كۇزدە كەلەم دەمەپ پە ەدى. قوڭىر كۇزدىڭ سالقىن سامالى التايدىڭ اپاي ءتوسىن ايمالاپ جاتىر.

باعالاۋ

قاتىناسقاندار سانى 2كۇشى +10 جيناۋ سەبەبى
اعاجاي + 8 كوپ راقىمەت
كوڭىل5 + 2 جاناردان جاس اعىزادى...

باعا ەستەلىگى

5#
 قابات باستىعى| جولداعان ۋاقىتى 2016-4-29 11:20:47 | اۆتوردىكىن عانا
نار اعاش پەن ماحاببات
ازيا ماعىپەر

ەرمەك، سەن اۋىلدان الىسقا اتتانباقسىڭ. بارلىق شارت-جاعدايدى ازىرلەپ بولىپ، مەنى الىپ كەتەم دەيسىڭ. ال مەن شى؟ تۋعان جەردەن تابانىمدى اۋدارعىم كەلمەيدى. كىندىگىم وسىناۋ توپىراققا بايلانىپ قالعانداي. بالكىم، اقىماق دەيتىن شىعارسىڭ، اقىماق تا شىعارمىن، مەنى سۇيمەيسىڭ دەپ كىنالارسىڭ، جو- جو- جوق! ساعان دەگەن ماحابباتىم ماڭگىلىك! قويشى سوزبەن جەتكىزە المايمىن.
بۇگىن قاڭتاردىڭ قاقاعان ايازدى كۇندەرىنىڭ ءبىرى. التايدىڭ قىسىن ايتساڭشى، شىركىن! دۇنيەنى ءاپپاق تۇسكە بوياپ الىپ، بويىڭدى سەرگىتىپ، ويىڭدى ۇشتاپ، اسىپ باراجاتقان ايىبىڭ ءۇشىن دەي مە ەكەن كىم ءبىلسىن، ايازىمەن بەتىڭدى شىمشىپ-شىمشىپ ەسكەرتۋ بەرەدى. مەن دە سەنىمەن ماڭگىلىك حوشتاسۋعا بەل بۋعان ايىبىمدى سەزىنگەندەي بولدىم. سوسىن كىرپىگىمە كىرەۋكە ءىلىندى. ول كوزىمنىڭ جاسىنا قوسىلىپ قاتتى دا قالدى. بالكىم، ول كىرىستالعا اينالدى. ەندى، ماڭگى-ماڭگى ەرىمەيدى، بىلەم. اح ۇردىم، اۋزىمنان اق بۇرقاق بولىپ شىعىپ جاتتى جۇرەگىمنىڭ زارى، قاسىرەتتى قيماستىعى. مىنە وسىلاي، مەنىڭ مەڭىرەۋ كەۋدەمنىڭ كەساپاتى كەڭىستىككە ءسىڭىپ كەتە باردى. ايلى تۇندە، تاپتالعان ءاپپاق جولمەن ٴوزىمنىڭ اپپاق كەبىنگە وراعان ٴمايىتىمدى كوتەرىپ كەلە جاتقاندايمىن. سىقىر-سىقىر ەتكەن اياق دىبىسىم عانا جەر باسىپ، عۇمىر كەشىپ جۇرگەنىمدى اڭعارتقانداي. ءجۇرىپ وتىرىپ، جول شەتىندەگى نار اعاشقا جەتتىم، ايتەۋىر. ايلىق جول باسىپ اياعىم ازەر جەتكەندەي دىمىم قۇرىپ تۇر. بۇرىن ۇيدەن شىعا جەتەتىن ەدىم عوي، سەبەبى، سول كەزدە انام ولشەپ-تاماپ بەرەتىن ون مينۋت ۋاقىت وسىندا جەتىپ، ساعان ەركەلەپ، سىرلاسقانعا دا جەتەتىن ەمەس پە ەدى. بۇگىن دە سول ون مينۋتتىق رۇقساتپەن باقىتىمدى بازارعا سالىپ قايتۋعا كەلدىم. ءبىراق، زورعا جەتتىم. نار اعاشتىڭ  جاپىراقسىز كولەڭكەسى ءاپپاق قاردىڭ ۇستىنە ەرەكشە ءبىر عاجايىپ بەينەدە ءتۇسىپ تۇر. ادەمى دۇنيەنىڭ جانىندا سەنىڭ كولەڭكەڭ تۇر. بۇل كورىنىس ادام اتادان ساعان دەيىنگى ءۇرىم-بۇتاعىن قاريتالاپ سىزىپ قويعانداي. ول قاريتا ءدال التايدىڭ ءاپپاق، كىرشىكسىز، كيەلى كوڭىلىنە سىزىلعانداي. ەگەر مەن سۋرەتشى بولعاندا عوي، سول كورنىستى اح ۇرعانداعى اۋزىمنان شىققان بۇلىڭعىر بۋدىڭ ىشىنە، ەكى- اق ءتۇرلى بوياۋمەن بوياپ سىزىپ، اسپانعا ءىلىپ قويار ەدىم. شىن ايتام، كوكىرەگىمدە ءالى سايراپ تۇر. قويشى ايتەۋ، جەتتىم دە قۇشاعىڭا قۇلادىم. ماناعى كولەڭكە ەندى ەكىگە ٴبولىندى: انا اعاشتىڭ كولەڭكەلەرى مەن بىرگە تۇرعان كولەڭكەمىزگە قاراشى! «ٴبىز ماڭگى بىرگە بولامىز!» دەيسىڭ سەن، ويىڭدا تۇك جوق. كولەڭكەگە ادام ەرمەيدى، كولەڭكە ادامعا ەرىپ جۇرەدى عوي دەپ ويلادىم ىشىمنەن. ءبىراق ونى ساعان ءتىس جارىپ ايتپادىم.
ـ باقىتتى بول!ـ دەدىم سىبىرلاپ.
ـ نەگە؟ـ دەدىڭ.
ـ كەتەسىڭ عوي،ـ دەدىم.
ـ سەنى دە الىپ كەتەمىن.
ـ مەنى الىپ كەتەسىڭ عوي، ال، التايدى شى؟
كۇلدىڭ. ءبىزدىڭ بار اڭگىمەمىز وسى عانا. ار جاعىنداعى ازابىمدى ايتپايىن، التاي تۇرشىگەتىن شىعار، جانى اۋىراتىن بولار. بۇل سىر ەكەۋمىزدەن باسقا، ەشبىر پەندە ورتاقتاسپاعان، تازا كۇيى، التايدىڭ اسپانىندا قالدى دا قويدى.
سەن كەتكەن كۇننىڭ ەرتەسى قالىڭ قار جاۋدى. التاي تۋرالى ايتىلاتىن نە ءبىر ايتا قالسىن اڭىزدىڭ ورنىندا، اڭىراعان جەل، ءاپپاق قار عانا قالعانداي. سەنىڭ ورنىڭدا وكىنىش قالدى.
قاي كەز، قاي ماۋسىمدا بولسىن، جانىم جىلاعاندا، كۇن-ءتۇن دەمەي، وسى نار اعاشتىڭ تۇبىنە كەلىپ، مەڭىرەيىپ تۇرام دا قويامىن. بىردە، ءبىر توپ بالانىڭ قولداسىپ الىپ، قۇشاقتارىن سول نار اعاشقا جەتكىزە الماي شۋلاپ جۇرگەنىن كوردىم. مەن ەڭ اۋەلى اتامدى ويلادىم. ءتورت ۇلىنان تاراعان نەمەرەلەرى ءدال وسىلاي تالاسا-تارماسا قۇشاقتايتىن ەدىك ول كىسىنى. سوندا جۇرەك تۇسىمىزدان ءبىر كەرەمەت جىلۋ سەزىلەتىن ەدى. ول دا ءبىزدىڭ قۇشاققا سيماي ەرتە قۇلادى، سايالى، كيەلى نار اعاشىمىز. كەڭسىرىگىم ۋداي اشىدى، سەنەسىڭ بە؟ سوسىن سەنى ويلادىم. سوندا نەگە: «مەنى دە، التايدى دا تاستاپ كەتپەشى» دەپ اياعىڭا جىعىلمادىم ەكەن دەشى؟ سەن دە ماعان وكپەلىسىڭ، بىلەم، سول قالپى حات-قابارسىز كەتكەنىمە. ال مەن كەيدە اۋىلدىڭ زاڭىن كۇستانالايمىن: قىز بالا نەگە سىرىن ايتپاۋى كەرەك سۇيگەن جىگىتىنە؟ «اشىق ايتۋى كەرەك» دەيتىن تارماعى بولعاندا عوي سول زاڭنىڭ... سەن اۋىلعا كەلدى دەگەندى ەستىسەم، سول نار اعاشتىڭ تۇبىنە بارىپ ۇزاق توسام. اينالىپ وسىندا ءبىر سوقساڭ، ءبار-ءبارىن جۇمباقتاماي ايتىپ بەرەتىن شىعارمىن دەيمىن. سوندا بارىپ، كوكىرەگىم كەڭىپ، ءوزىمنىڭ تۋعان جەرىمە دەگەن ماحابباتىمنىڭ مارتەبەسى اسقاقتايتىن شىعار دەپ ويلايمىن…
بۇگىن سول نار اعاشتىڭ الدىنداعى الاڭقىعا قۇرىلىس تۇسەتىن بولىپ، كوزى قۇرتىلىپتى. دەگەنمەن، ءتۇبىرى قالىپتى. قالعاندا دا، توپىراقپەن بىتە قايناسقان تامىرلار تىم-تىم تەرەڭگە كەتكەن ۇقسايدى. ەگەر قوپارسا، ماڭايىنداعى قۇرىلىستارعا قاۋىپ تونەتىن كورىنەدى. ال، توپىراقتىڭ بەتىندەگى تامىرلار توپىراقتى قىزىلعا تۇسكەن قىرانداي شەڭگەلىنە قىسىپ قالىپتى. بۇرىن قالاي بايقاماعانمىن دەشى؟
تاعى دا اتامدى ويلادىم. اجال دەيتىن كۇش ءوزىن قۇلاتىپ، عۇمىرىن قىرىققانىمەن، ونىڭ وركەنى تامىرى مىنە ءبىز. ياكي، مەن شىعارمىن، كيەلى توپىراقتان ايىرىلماي تۇرعان. ءتاۋبا، تاۋبا!
سونان سوڭ سەنى ويلادىم. مەنىڭ ساعىنىشىمدى، ماحابباتىمدى، مىنا نار اعاشتىڭ ۋىسىنداعى توپىراقتى تۇيسىنۋ تۇيسىگىن ساتىپ الا الار ما ەكەنسىڭ، قىرۋار قارجى جۇمساپ؟ ءتىپتى بار بايلىعىڭدى توگىپ-شاشساڭ دا؟ ايتپاقشى، باي بولدى دەپ ەستىدىم، جولىڭ بولسىن! ەرمەك، ەرمەك! ەستىدىڭ بە مەنىڭ داۋىسىمدى؟ تۇرا تۇر، تۇرا تۇر، سەن ءۇيى سول ناراعاشتىڭ جانىندا وتىراتىن ءازىم قارتتى ۇمىتپاعان شىعارسىڭ؟ ءبىز كەزدەسىپ تۇرعانىمىزدا، سول كىسى شىعا كەلسە، شىبىن بوپ كەتەتىن ەدىك قوي. حى-حى! قازىر سول قارت نار اعاشتىڭ تۇبىرىنە كەپ وتىراتىن بولدى. جالعىز ۇلىنان تۋعان جالعىز نەمەرەسىنىڭ بەلىنە ءجىپ بايلاپ، سول ءجىپتى تاس قىپ ۇستاپ، قاشان كورسەم، كۇن باتىسقا قارايدى دا وتىرادى. قۇرىعاندا، سول كورىنىستى كورۋ كەرەك ەدى ساعان.

باعالاۋ

قاتىناسقاندار سانى 2كۇشى +40 جيناۋ سەبەبى
ءاز-اۋەن + 20
اعاجاي + 20 كوپ راقىمەت

باعا ەستەلىگى

7#
جولداعان ۋاقىتى 2016-4-29 15:38:44 | اۆتوردىكىن عانا
وقىمادىم

باعالاۋ

قاتىناسقاندار سانى 1كۇشى -4 جيناۋ سەبەبى
اعاجاي -4

باعا ەستەلىگى

8#
جولداعان ۋاقىتى 2016-4-29 16:12:08 | اۆتوردىكىن عانا
تارتىمدى.
9#
جولداعان ۋاقىتى 2016-4-29 23:32:50 | اۆتوردىكىن عانا
    ءازيا  اپايدى   ءبىررەت كورگەمىن ،  امانداستىم  !
10#
جولداعان ۋاقىتى 2016-5-3 20:10:05 ۇيالى تەلەفون ارقىلى جولداعان | اۆتوردىكىن عانا
ءازيا اپايدىڭ اقىندىعىمەن قوسا ،اڭگىمەنى كەرەمەت جازادى ەكەن ،تاماشا .
كىرگەننەن كەيىن جاۋاپ جازا الاسىز كىرۋ | جاڭادان مۇشە بولۋ

وسى ايداردىڭ ءنومىر جيناۋ قاعيداسى

قولايلى لەبىز باسىنا قايتۋ ايدارشاعا قايتۋ