Άγγελος Ευθυμιάδης, “Δεν θυμάμαι, ξέχασα”, Πανοπτικόν, 2018 (β’ εκδ)

ΜΑΡ 09

Κατηγορία: Αφίξεις, καταχώρηση από: Σωτήρης Παστάκας

Ένα μέρος ουρανού ανήκει και σ΄εμάς αδελφέ, δε μπορεί.
Είμαστε και νυχτα αλλα και κομμάτια ηλιου.
Μεσα και έξω από τα σύνορα του εαυτου μας
και κυρίως έξω μας.
Αγαπάμε χαιδευοντας το διπλανό μας και όποτε μπορούμε
του κερνάμε και κανενα ποτο.
Δε χορταίνουμε..και θέλουμε κι άλλο..
όχι ποτό,αγάπη.

***

Mε προστασία καμία
γεμάτος αδειανές στιγμές
συνήθως νύκτες
όχι πολύ αργά όμως
μα μέσα μου η νύκτα αργά κυλά.
Με λίγο μελί στα μυαλά
και λίγο παρελθόν στα μάτια
έπαιξα με λέξεις, ψηλάφισα συνειρμούς με τα δόντια
ακύρωσα την επόμενη στιγμή μου.
Κράτησα στα χεριά μου τη μνήμη και μου ψιθύρισε ο,τι είχα ξεχάσει
την άκουσα με προσοχή
και με προστασία καμία
γεμάτος αδειανές στιγμές
πήρα τη μνήμη μου και την πέταξα στο στομάχι μου.

(περισσότερα…)



Πρόσφατες δημοσιεύσεις

Από το Αρχείο του Ποιείν




Επόμενη Σελίδα »